Get Adobe Flash player


Veldhoven, 17-04-2018
Marvilde 4 – DVS 4

Te groot voor het servet, te klein voor het tafellaken

De titel zegt genoeg denk ik.. Bij het ter perse gaan van dit stuk zijn er alweer 3 wedstrijden verstreken sinds het vorige wedstrijdverslag, en ik besef me terdege dat daar geen verslagen van zijn geschreven. Geen onwil deze keer, maar een te drukke agenda. Een midweek Dublin en het idiote Europese programma waarin de “Trots van de Kempen” hun wedstrijden af moet werken zijn de boosdoeners, dus vergeef me het in gebreke blijven. Dan terug naar de titel. In de voorbije week kwamen de mannen 3x in actie, en wel tegen Riethoven 3, WODAN 8 en DVS 4. Tegen Riethoven werd de jammerlijke 3-4 thuisnederlaag van het begin van het seizoen weg gepoetst met een 1-2 overwinning (goals Ed en Johan), maar was die uitslag ook echt zo’n beetje het enige positieve aan die wedstrijd. Nee, iedereen was al bezig met de clash tegen WODAN van afgelopen donderdag. Zouden we kunnen laten zien dat onze huidige positie op de ranglijst niet goed weer geeft hoe goed wij eigenlijk zijn? WODAN alle hoeken van het veld kunnen laten zien en onze vrienden van RKVVO terug laten komen in de titelrace? Het antwoord is nee.. De 1-0 voorsprong kwam er nog wel in de 44e minuut (doelpunt Ed), maar helaas was het 4,3 seconden later alweer 1-1. Na de rust waren we niet meer in staat om WODAN bij te benen, en was de 1-4 eindstand echt wel verdiend te noemen. Daardoor moet je concluderen dat wij gewoon net tekort komen voor de absolute top (volgend jaar niet, want dan worden we kampioen!), maar dat wij wel gewoon net daaronder horen te staan op de ranglijst. Dan moet je in ieder geval beginnen met winnen van DVS 4, en laten die nou net afgelopen zondag op bezoek zijn geweest . In de openingswedstrijd verloren onze popsterren nog zeer ongelukkig en onterecht met 4-3, dus aan de wil om te winnen zou het niet mogen liggen. Lees hieronder hoe e.e.a. zich zou gaan ontwikkelen.

Teveel wedstrijden in korte tijd is nogal een grote belasting op de spieren en schenken van onze paradepaardjes, dus het was weer een hele puzzel om de juiste 11 op het veld te zetten. Bij deze het eindresultaat: Mark; Bert, Frank ©, Dave, Bram; Glenn, Jan, Davy, Martijn, en Johan en Nick in de spits. De wissels zijn Hans, Rik en Marcel op deze zonnige zondagochtend. Vanaf het eerste fluitsignaal is het Marvilde dat de overhand heeft, al duurt het even voordat daar echte kansen uit voort komen. Niet dat DVS zo’n slecht elftal heeft, maar ze missen echte diepgang. Voetballend kunnen ze heel aardig mee, maar het is niet zo dat keeper Mark het er heel druk mee heeft. In minuut 17 wordt de status quo eindelijk doorbroken, en is het  Johan die de 1-0 aan mag tekenen. Na de wedstrijd tegen WODAN had onze voormalig commando nog zijn onvrede geuit bij het management vanwege zijn (in zijn ogen) vele wisselbeurten, en vandaag was dus voor hem de dag om het “ongelijk” van zijn leiders te bewijzen. Net voor de 1-0 miste Johan nog een gigantische kans, maar de bal die vanuit een vrije trap van Frank voor zijn voeten viel was niet te missen. Die voorsprong was mooi, maar werd meteen gevolgd door een enorme domper. Onze Bertus zou ook eindelijk 90 minuten vol gaan maken vandaag, maar werd geveld door een liesblessure. Een blessure die je vaker bij voetballende bodybuilders ziet. Eens te meer blijkt dus dat een goddelijk lichaam geen garantie is voor 90 minuten op het allerhoogste niveau. Hans vervangt onze Iron Man en gaat rechtshalf spelen, waardoor Glenn de positie van Bert over neemt. Verder gebeurt er helemaal niks noemenswaardigs meer in de 1e helft. Er is nog wel een schitterende aanval te noteren die door eindstation Johan helaas niet tot goal wordt gepromoveerd, maar verder is het allemaal maar povertjes en wordt er erg slordig met de mogelijkheden om gegaan. Wie kan daar moeilijk over doen met zo’n zwaar programma? Met Marcel in de ploeg voor Frank en Rik voor de moegestreden Martijn (5 wedstrijden achter elkaar!!) wordt begonnen aan de 2e helft, en wel in hetzelfde tempo als waar de 1e helft mee beëindigd werd. Dat de 2-0 viel was eigenlijk een grote verrassing op dat moment, maar wel een doelpunt waar onze Johan patent op heeft. Een prima voorzet van Jan kon door de eveneens prima keeper van DVS net niet voldoende verwerkt worden. De Aalster goalie wilde de bal nog weg tikken, maar deed dat tegen de knie van de instormende Johan aan. De bal rolde over de doellijn, en de 2-0 was een feit. Hard werken loont, dat blijkt maar weer. Johan zou na de wedstrijd uiteraard het hoogste woord hebben, maar dat mocht ook wel een keer. Hopelijk is het vertrouwen nu terug en zijn de zure gezichten verleden tijd, want dat kunnen we allemaal niet gebruiken als we volgend jaar kampioen willen worden.. J De rest kon op deze manier energie besparen voor het volgende blok wedstrijden, en dat is ook heel erg voornaam. Nick mocht tegen sluitingstijd nog de 3-0 maken op aangeven van Rik, waarmee ook zijn rekening bij Marvilde 4 geopend is. Dat hij waarschijnlijk buitenspel stond doet daar verder helemaal niks aan af. Met 3-0 viel prima te leven, en het was een mooie opmaat naar het feest dat later op de zondag gevierd zou gaan worden…

Na de wedstrijd was het goed toeven in het zonnetje bij onze schitterende club. Het was al een tijdje geleden dat de blauw witte tornado op zondag thuis had gespeeld, dus was het tijd om weer eens wat bladen bier leeg te kappen. Altijd mooi om de mannen van het grote 4e weer eens in hun natuurlijke habitat te zien. Uiteraard werd het lopende seizoen onder de loep gelegd, en de conclusie getrokken dat het allemaal te veel “net niet” is geweest. We weten dus nu dat we niemand mogen onderschatten, en onszelf zeker niet mogen overschatten als we volgend jaar daadwerkelijk voor de prijzen willen gaan. Met de personele bezetting zit het wel goed volgend jaar, dus niks zou ons in de weg moeten staan om Historie te schrijven. Later op de middag mocht ik in het Philips Stadion getuige zijn van een fantastische overwinning en dito kampioenschap van mijn andere liefde, en de maandag daarna was ik exclusief (samen met 65.000 anderen) te gast op de naborrel. Dat wil ik volgend jaar ook met mijn grote vrienden mee maken op het kerkplein van ‘d Ekker.. De rest van het seizoen spelen we alleen nog voor de eer, te beginnen aanstaande zondag tegen de buren uit Waalre. Uit speelden we misschien wel de beste wedstrijd van het seizoen (2-9 winst), maar dat is bij ons nooit een garantie dat we zondag ook wel even winnen. Ik kan niks beloven gezien mijn drukke bezigheden momenteel, maar mocht ik een gaatje vinden dan zal er een verslag volgen. Zondagmorgen 11:00 sportpark Jongelingsveld. Wellicht tot dan!

==============================================

Veldhoven, 03-04-2018
Reusel Sport 5 – Marvilde 4

Jacht op eerherstel met dikke voldoende geopend

Daar zijn we weer! Het is al even geleden dat ik een verslag geschreven heb, maar de wedstrijd tegen Reusel van afgelopen maandag kan ik gewoonweg niet geruisloos voorbij laten gaan. Ik denk zelfs dat ik door deze kraker de energie en zin weer helemaal terug gevonden heb om de rest van het seizoen te blijven schrijven. Scheelt me weer een hoop vragen.. Even een klein stukje terug in de tijd. Onze helden hebben 2 wedstrijden gevoetbald zonder vereeuwigd te zijn op papier, en wel tegen BES 2 en WODAN 8. Beide teams staan hoger op de ranglijst dan onze schitterende paradijsvogels, en de resultaten waren wisselend te noemen. BES werd voor de 2e keer dit seizoen verslagen (0-1, doelpunt Hans), terwijl de fiere koploper WODAN met de schrik vrij kwam (5-2, doelpunten Hans en Rik). Die 5-2 was bijzonder geflatteerd, want na 60 minuten stonden onze helden met 1-2 voor en was het wachten op de definitieve nekslag. Helaas was het ons moraal dat brak na een lullige eigen goal en een vreselijke blessure van de aanvoerder en grote baas Berlo. Neemt niet weg dat WODAN in mijn ogen de beste ploeg heeft in deze competitie, al hebben we ook nog steeds niet tegen RKVVO gevoetbald. En die ploeg deed de beste zaken dit weekend.. Zij mochten zaterdag al tegen Reusel aantreden (1-2 winst), en daarna rustig afwachten wat wij er van zouden gaan maken op Sportpark Den Hoek. Nu wil het geval dat ik 25% van RKVVO 4 aan mag spreken met “vriend” (andersom ook), en dat ik zaterdagavond een feestje had waar al die vrienden aanwezig waren. En dat kwam goed uit, want aan het einde van dat gezellige partijtje had ik alle voorkennis vergaard die nodig was om onze knaptoeten optimaal geprepareerd voor de dag te laten komen op 2e paasdag. En dat is gelukt kan ik wel zeggen. Wikipedia moet eigenlijk aangepast worden, want Jezus is niet meer de enige met een Paselijke wederopstanding. Een verslag van een wedstrijd waar écht alles in zat..

Normaal is het geen probleem om een opstelling te maken, maar deze week moest er echt aan de tekentafel gezeten worden. 13 man eigen personeel en 2 man van het 2e, en dat op een Christelijke feestdag! Het moet niet gekker worden.. En als we dan voor het gemak ook nog even de blessure van de grote baas in ogenschouw nemen, kan de conclusie snel getrokken worden dat het echt een opgave was om iedereen op de juiste plek neer te zetten. Hier de uitkomst van een middagje denksport: Thijs; Bert, Frank ©, Dave en Martijn; Michael, Davy, Jan, Jasper en Johan,  en Rik in de spits. Mocht U dit al verrassend vinden, dan zal ik nu even de reserves opnoemen (voor de mensen met een slecht hart is dit het moment om een pilletje onder de tong te leggen): Marcel de Jonge, Hans Regeling, Kees de Graauw en Bram Vaessen! Niet bepaald de mensen die vroeger als laatste werden gekozen bij partijtje zullen we maar zeggen. Michael en Jasper zijn overigens onze assets van Marvilde 2. Dan de wedstrijd.. Vooraf was er al niks te merken van enige schrik voor de net onttroonde koploper, maar dat dat zich zo zou vertalen in het veld had niemand kunnen bedenken. Ik overdrijf misschien een heel klein beetje, maar de eerste 10 minuten van Marvilde-zijde zijn zeer waarschijnlijk de 10 allerbeste minuten die ooit gespeeld zijn in alle reserve 5e klasses over de hele wereld! Er werden meer wedstrijden gespeeld op hetzelfde tijdstip op het sportpark van Reusel, maar die werden allemaal stil gelegd zodat iedereen getuige kon zijn van het oogstrelende voetbal dat gespeeld werd door dit Marvilde 4. Nogmaals, het kan zijn dat ik de werkelijkheid een héééél klein beetje aan dik, maar feit is dat het genieten geblazen was. Reusel werd 10 minuten lang volledig overlopen, is volgens mij niet eens van de eigen helft af geweest, en werd helemaal scheel getikt door een totaal herboren blauwwitte Armada. Normaal denk je: Reusel uit, dat wordt ploeteren, knoesten en keihard werken, maar langs de kant waren wij deze maandag getuige van een prachtige uitvoering van het Zwanenmeer. Toen de cursus voetbal voor gevorderden klaar was en de stofwolken op waren getrokken, stond er een zwaar verdiende 0-2 voorsprong op het bord en was er geen enkele reden om te denken dat dit Reusel nog terug zou komen in de wedstrijd. De 0-1 werd prachtig binnen geschoten door groeibriljantje Jasper op aangeven van Rik, en diezelfde Rik stelde ook Davy in staat om af te drukken en de stand een duidelijker aanzien te geven. 90 minuten op zo’n hoog niveau houdt niemand vol, dus na de 0-2 ging de voet van het gaspedaal  en werd de bal rustig rond gespeeld. Hoe het elke keer kan weet ik niet, maar werkelijk waar uit het niets mocht Reusel weer terug in de wedstrijd komen. Laten we het op een miscommunicatie houden tussen Martijn en Jan, maar ineens lag de bal voor de voeten van een volledig vrijstaande Reuselnaar. Die bedacht zich niet, en schoot van zo’n 25 meter loeihard op goal. Keeper Thijs gaf in de rust toe dat hij de bal had moeten hebben, maar dat veranderde niks aan de 1-2 tussenstand. Tot aan de rust golfde het spel op en neer, maar de absolute dominantie van de beginfase was na deze tegenvaller verdwenen. In de rust werd 4 keer gewisseld. Jasper, Dave, Bert en Johan verlieten het veld voor de 4 eerder genoemde vedettes. En dat deed de ploeg goed! Waar ik zelf bang was voor een ontzettend zware 2e helft, stond het 5 minuten na rust 1-3! Een fantastische aanval tussen Jan, Kees en Rik werd besloten met een harde voorzet vanaf rechts die door Bram!! magistraal binnen werd geschoten. Onze Meester-tacticus zag al lang waar de bal zou gaan komen, verliet zijn vertrouwde linkerflank om 3 seconden later alles en iedereen in extase te brengen. Het zag er dus allemaal goed uit, maar vanaf dat moment kantelde de wedstrijd enigszins. Reusel ging opportunistischer spelen door veel ballen naar voren te pompen in de richting van hun boomlange spits, en daarmee werd al snel succes behaald. Een prachtige voorzet vanaf links werd door de eerder genoemde spits kiezelhard binnen gekopt. Daar kon echt niemand iets aan doen, maar duidelijk was dat het nog een bijzonder zwaar laatste half uur zou gaan worden. Zeker vanaf het moment dat Frank geblesseerd raakte..  Davy zakte een linie naar achter om samen met Marcel de overwinning uit het vuur te slepen, maar dan nog blijft het moeilijk verdedigen tegen een spits die kop en nek groter is. Door de vermoeidheid werd er ook steeds meer met de kont tegen de goal aan gevoetbald, waardoor elke hoge bal dus een 100% kans op zou kunnen leveren. En die kwamen er.. Gelukkig wist de Reuselse Jan Koller er maar 1 van te benutten, en werd met 3-3 het eindsignaal gehaald. Op de counter waren er zeker nog wel mogelijkheden geweest om de wedstrijd te beslissen, maar het vizier van onze spitsen stond vandaag niet helemaal scherp. Rik kreeg misschien wel de grootste kans op aangeven van Hans, maar helaas rolde de bal onder zijn voet door. Daarmee bleek onze Boy Wonder ook maar gewoon een mens te zijn, maar hij zal er nog genoeg binnen schieten in de loop van het seizoen. Na de wedstrijd overheerste de teleurstelling, maar gezien de omstandigheden was en is de 3-3 een uitslag waar heel goed mee te leven valt. Complimenten aan de hele ploeg zijn op z’n plaats, maar zeker ook aan Reusel en de scheidsrechter die er absoluut debet aan waren dat iedereen kon genieten van een prachtige pot amateurvoetbal..

Wie ook wel eens benoemd mogen worden, zijn de leden van onze harde kern. Bij Reusel hebben ze de alom bekende en beruchte groepering “Aachter d’n Droad”, maar wij hadden ook een groepje mensen langs de kant staan waar je net iets harder voor wil werken. Peter en Imca, John en Gerrie, de vader van Jasper en onze grote kapitein: bedankt dat jullie op deze maandagochtend de lange reis naar Reusel hebben willen maken! De paus bedankte ook zeker jullie tijdens zijn Urbi et Orbi. De laatste complimenten zijn voor ons vaandelteam, die er later op de maandag voor zorgden dat er misschien wel Europees voetbal gespeeld gaat worden in het seizoen 2019-2020. Daar ben ik zeker bij. Nu terug naar de échte trots van het Jongelingsveld.. Na een reeks zware wedstrijden reizen we zondag af naar Riethoven, en dat is een mooi moment om te laten zien dat de nederlagen in het begin van het seizoen een incident waren. Eerherstel is de enige prijs die we dit seizoen nog kunnen behalen, en daar zal dezelfde strijdlust voor getoond moeten worden als tegen de koplopers. Dan sluiten we het seizoen goed af, en kunnen we in alle rust toe gaan werken naar het kampioenschap van volgend jaar. 10:00; sportpark Den Droevendaal. Tot dan!

==============================================

Veldhoven, 21-02-2018
Marvilde 4 – UNA 7

Aluminium en Ronny Faassen frustreren Marvilde 4

Na ruim 2 maanden winterslaap was het afgelopen zondag dan eindelijk zover: de eerste wedstrijd van Marvilde 4 in het jaar 2018! Om de draad weer goed op te kunnen pakken is een kleine terugblik naar de laatste wedstrijden van vorig jaar misschien wel praktisch. De laatste 3 wedstrijden voor de winterstop resulteerden allemaal in een overwinning, waardoor ons sterrenensemble al sinds 5 november 2017 ongeslagen is. De ingezette stijgende lijn schept natuurlijk verwachtingen voor het verdere verloop van dit seizoen, en gezien het spel van voor de winterstop mocht er dan ook verwacht worden dat de zegereeks tegen UNA 7 doorgezet zou gaan worden. 15 overwinningen nog, en dan zou de kans groot zijn dat de schaal naar Meerveldhoven zou gaan aan het einde van het seizoen. Althans, dat was mijn vergezochte overtuiging. Na afgelopen zondag kan ook ik stoppen met dromen, want UNA bracht een einde aan de fraaie reeks van voor het winterreces. De puntendeling was nauwelijks verdiend te noemen, maar met zoveel pech en het missen van een flink aantal opgelegde kansen kan het gebeuren dat een wedstrijd niet de uitslag krijgt die over 90 minuten gezien logisch zou zijn geweest. Een verslag van een curieus potje voetbal.

Het begin was rommelig, en dan heb ik het niet eens over de wedstrijd. Veld 3 (“ons” veld) bleek namelijk onbespeelbaar vanwege de vorst, waardoor uitwijken naar kunstgras de enige optie was. Dat betekende wel een vertraging van 3 kwartier, maar daar werd niet moeilijk over gedaan. Zo hadden onze handtekeningenjagers mooi de tijd om ex-prof Dragan Thijssens te smeken om een krabbel. 289 wedstrijden in de Hoofdmacht van FC Eindhoven, en daar voetballen wij dan tegen op een koude zondagochtend in Februari. Zegt genoeg over het extreem hoge niveau waar onze helden dit seizoen op moeten acteren. En dan heb ik het nog niet eens gehad over alle andere UNA-coryfeeën die op het veld stonden.. In deze opstelling werd begonnen aan de opener van het jaar 2018: Thijs; Dave, Berlo ©, Marcel en Bram; Glenn, Janus, Frank, Johan; Hans en Rik. Het begin van de wedstrijd was absoluut voor Marvilde 4. De bal ging soepel rond, en UNA kon eigenlijk niet veel anders dan tegenhouden. Dat resulteerde niet meteen in grote kansen, maar die konden eigenlijk niet uitblijven. Jan was de eerste die een poging waagde, maar zag zijn schitterende poging tegen de paal belanden. Keeper Faassen van UNA zag er bij deze poging niet al te solide uit, maar dat was waarschijnlijk om kunstgraskorrels in de ogen te strooien. De druk hield aan, en bij een scrimmage voor de goal had Jan teveel tijd om na te denken waardoor ook deze mogelijkheid geen treffer opleverde. Niet lang daarna mocht Rik alleen op de keeper af. Hij deed eigenlijk niks fout, maar een absolute wereldredding van de UNA-goalie hield onze parel van scoren af. Daarna trad de ongeschreven voetbalwet weer in werking.. De eerste keer dat UNA met meerdere mensen over de middenlijn kwam (35e minuut), was het ook meteen raak. UNA-crack John Verbeek mocht vrij uithalen van een dikke 20 meter, en deze buitenkans was aan hem wel besteed. Dit was ook meteen de eerste bal die Thijs aan mocht raken deze zondag. Meteen daarna mocht Hans vrij uithalen, wat hem een gedwongen rustperiode van 10 minuten opleverde. Deze onvrijwillige pauze deed hem goed, want bij het herbetreden van het veld soleerde hij meteen door de UNA-defensie en schoot klinisch de 1-1 binnen. Niet geheel ontoevallig net op het moment dat Ad Senders aan kwam lopen. Onze grote leider was net terug van een weekendje Duitsland met het gezin, en pikte deze krent uit de pap nog mooi even mee. Met de 1-1 werd ook de rust bereikt. Na de rust (met “Happy Feet” Kees voor Glenn) ging Marvilde door met waar het voor de rust mee bezig was: jagen op de winst. UNA verdedigde echter prima gegroepeerd, en het was aan Thijs te danken dat we niet wederom op achterstand kwamen na een fantastische redding op een geweldig genomen vrije trap van UNA. In de 59e minuut was er dan eindelijk loon naar werken. Frank gaf een geweldige pass in de loop van Hans, die op zijn beurt naar binnen trok en via de binnenkant van de paal de 2-1 liet aantekenen. Absoluut verdiend, en het leek er op dat onze tegenstander het geloof in een goed resultaat verloor na deze tegenslag. Het bleek echter onmogelijk om de genadeslag toe te dienen.. Hans raakte de paal, Marcel kopte op de lat en als het aluminium niet de boosdoener was dan was daar keeper Faassen die werkelijk alles tegenhield. Waarschijnlijk gesterkt door het feit dat er bij Marvilde “altijd” partijdig gefloten wordt, maar wat maakt het uit waar iemand de motivatie vandaan haalt. En ja, dan valt dus de 2-2. Thijs kon een terugspeelbal helaas niet op de allerbeste manier verwerken, waardoor UNA een niet te missen kans geboden werd om de gelijkmaker aan te laten tekenen. Een zeer herkenbaar scenario voor onze helden deze jaargang. Er werd in de laatste 5 minuten nog volop gestreden voor de winst, maar verder dan een snoeihard schot van Hans op (wederom!!) de lat kwam Marvilde 4 niet. Sterker nog; de grootste kans op de winst was voor UNA in de blessuretijd, maar volledig tegen alle verwachtingen in werd de ietwat makkelijk gegeven vrije trap gemist. Allebei een punt dus, en daar waren de UNA-mannen terecht gelukkig mee. Onze boys waren minder blij, maar gedane zaken nemen geen keer. Slecht was het zeker niet, maar het valt dit seizoen helaas niet vaak genoeg onze kant op. Voetbal is nou eenmaal geen exacte wetenschap, dus we kunnen alleen maar hopen dat de wind binnenkort gaat draaien. En als dat gebeurt, dan gaan er nog mooie dingen gebeuren dit seizoen. Europees voetbal moet haalbaar zijn, en dat is ook gewoon een prijs!

Het is inmiddels al 1,5 week geleden sinds de derby tegen UNA. Ik weet het: het duurde vrij lang deze keer voor mijn verslag klaar was, maar ook ik heb soms last van een writer’s block en daardoor kwam de algehele afgelasting van afgelopen weekend goed uit. Er wordt momenteel gesproken over een Elfstedentocht gezien de strenge vorst, dus ook het doorgaan van de wedstrijd van aankomend weekend tegen koploper Reusel Sport staat op losse schroeven. Bij uitstek een partij om te laten zien dat er wel degelijk rekening gehouden dient te worden met het collectief Marvilde 4. Mocht er gevoetbald worden dan zal ik daar over berichten. Zo niet, dan volgt er vast wel weer een volgend verslag. Hopelijk na een overwinning, want dat schrijft wel zo lekker weg..

======================================

Veldhoven, 5-12-2017
PSV av 3 – Marvilde 4

Magisch duo schiet sterk Marvilde 4 naar 3e zege op rij

Laat ik dit heldenepos beginnen met het verklappen van een goed bewaard geheim.. Van mij hoefde het niet per se afgelopen zondag. Nat, koud, weinig slaap achter de kiezen en wetende dat je tegen een team moet dat bestaat uit mannen die allemaal uit de kluiten zijn gewassen en de duels niet schuwen. Dit PSV was namelijk al bekeken door Ad en mijzelf, en ons scoutingrapport was niet bepaald gunstig te noemen voor een team dat het van techniek en verfijnd voetbal moet hebben. Achteraf was het doorgaan van de wedstrijd een zegen, en het feit dat de wedstrijd van ons 3e wél afgelast was een prachtig sinterklaascadeau. Daardoor konden wij de beschikking hebben over Rob van de Schoot, en daar wordt elk team beter van. Maar dat de samenwerking met ons groeibriljantje Rik zo geweldig zou verlopen had niemand van te voren kunnen bedenken. En welk decor is er dan mooier dan de Herdgang om een nieuwe Luc en Ruud geboren te zien worden! Tel daar bij op dat we op een veld moesten waar elke 5 minuten een trein voorbij raasde, en dan weet je dat het wel eens een bijzondere dag zou kunnen gaan worden. Een verslag van een van de betere wedstrijden ooit van ons geliefd sterrenensemble…

Met Rob in de gelederen werd de queeste naar de Herdgang ingezet. Daar stond helaas wel de absentie tegenover van Glenn (ziek), en Bram (6 gebroken ribben, maar toch op de bank voor nood!). Vandaag konden we dit gemis echter opvangen, want ook onze Jan was hersteld van zijn blessure en gebrand om zich weer te laten zien aan het grote publiek. Zo kon het dus gebeuren dat Hans Regeling op de bank zat, en dat is iets wat ik liever nooit doe. Zeker op de Herdgang niet, waar Hanzl een aantal jaren in de hoofdmacht van de amateurtak van de mooiste club ter wereld speelde en zijn naam als topamateur definitief gevestigd werd. Dit zal dan ook (waarschijnlijk) nooit meer voorkomen. Eigenlijk zat Frank Saris ook op de bank dacht ik, maar bij het her-bestuderen van de door mij zelf gemaakte opstelling bleek hij er gewoon in te staan. Verklaring hiervoor is dat ik Frank zo af en toe rust gun i.v.m. zijn haperende gestel, maar na zijn optreden van afgelopen zondag kan ik plechtig beloven dat het gedaan is met zijn rust. De “waterdichte” opstelling: Thijs in de goal; achter van links naar rechts Martijn, Berlo ©, Marcel en Dave. Het middenveld van links naar rechts bestond uit Johan, Frank, Davy en “El Presidente” Erwin Z. De spitsen hoef ik niet meer te benoemen denk ik.. Op een veld dat na afgelopen zondag waarschijnlijk nooit meer gebruikt kan worden nam Marvilde van meet af aan brutaal het initiatief. De bal zo snel mogelijk rond spelen en waar mogelijk de spitsen in stelling brengen was de tactiek, want dat ons scoutingrapport klopte was eenieder snel duidelijk. Vooral de aanvoerder van onze tegenstander maakte diepe indruk. De sterkste voetballer schijnt in Engeland te voetballen, maar ik denk dat ze deze gigant dan over het hoofd hebben gezien. Nooit geweten dat ze aanvoerdersbanden in die maat maakten.. Ik wil PSV overigens niet tekort doen, want zij lieten bij vlagen ook prima voetbal zien. Zij hadden alleen de pech dat ze juist vandaag een tot in de tenen getergd Marvilde 4 tegen kwamen. Het lichte overwicht van onze helden werd in de 10e minuut bekroond met de 0-1 voorsprong. Daar begon ook de legende van Rob en Rik.. Rob lanceerde Rik, en ons kroonjuweeltje rondde op prima wijze af. De schrik sloeg iedere Marvildriaan na deze treffer om het hart, want Rik was het slachtoffer geworden van een flinke charge tijdens het maken van de 0-1 en liep er niet bepaald fris bij. Dat zal ook de reden zijn geweest dat het 3 minuten later alweer 1-1 was. Zo ver ik kan bepalen het enige moment van onoplettendheid in de hele wedstrijd van het gehele team, maar desalniettemin keurig uitgespeeld door PSV. Vraag blijft op zo’n moment altijd hoe het team met zo’n tegenslag om zal gaan, want het zou niet de eerste keer zijn dat op deze manier het initiatief volledig uit handen zou worden gegeven.. Vandaag was niet zo’n dag. De ruggen werden gerecht en vol gas werd gestreden voor een hernieuwde voorsprong. En die kwam er rond het half uur! Nu was Rik de aangever en Rob de doelpuntenmaker. Hele fijne pass van Rik waar Rob zo tegenaan kon lopen, maar het is niet zo dat het een intikkertje was. Rob kan de grootste kansen missen, maar op dit soort klasse-goals heeft de vedette van het 3e patent. PSV was het even kwijt, en nauwelijks 3 minuten later lag de 1-3 in het netje! Rob mocht zijn 2e van de ochtend aantekenen uit een vrije trap. De bal leek een prooi voor de keeper te gaan worden, maar het geweld dat achter de bal zat was hem toch te machtig. 1-3 was tevens de ruststand. Bij mij was twijfel over hoe te wisselen, maar prettige bijkomstigheid was dat de wissels zichzelf aandienden. Zimmer vond 45 minuten wel prima, en Dave was helaas niet fit. Met Jan op rechtsback en Hans op rechtshalf werd begonnen aan de 2e helft, en het was duidelijk te merken dat beide toppers getergd waren. Zo kon het zijn dat het in de 53e minuut 1-4 werd na fantastisch voorbereidend werk van onze nieuwe rechterflank. Hans gaf de bal na een geweldig actie op Rik, die op zijn beurt met zijn hak Rob weer bediende. Rob had geen moeite met dit buitenkansje en schoot zijn 3e binnen. Dit was weer even teveel opwinding voor onze knaptoeten, want binnen een minuut na deze goal was het alweer 2-4. Ongemerkt werden de billetjes  toch weer samengeknepen langs de kant, want met dit Marvilde 4 weet je het dit seizoen nooit.. Gelukkig was deze angst vandaag totaal ongegrond. Het “wij zijn niet bang want Schootje is er bij” werd in de 57e minuut ingezet, want Rob schoot uit een corner die door alles en iedereen gemist werd op onbeschoft harde en mooie wijze de 2-5 binnen. Dat leek de doodsteek van de wedstrijd te worden, want in het kwartier dat volgde gebeurde er weinig tot niks. In de 73e minuut kreeg PSV een corner, en ging de moegestreden linksback van PSV nog één keer mee naar voren om vervolgens vol passie en overgave de 3-5 binnen te koppen. Deze goal was echter niet de start van een slotoffensief, want daarvoor had onze tegenstander de kracht niet meer. Eigenlijk was bij iedereen de pijp wel leeg na 80 minuten keihard werken, op één iemand na.. Rik had nog wel iets over, en dat hebben we geweten. We schrijven de 86e minuut als onze benjamin begint aan een avontuur waarbij hij 3 man van PSV het bos in stuurt en de 16-meter binnen penetreert. Hij had zich echter in een positie gemanoeuvreerd die volgens de erkende specialisten niet te doen is voor een rechtspoot, maar daar dacht de Hoofdrolspeler zelf anders over. Hij besluit tot een stift, en dat was een geweldige keuze.. De bal viel met een prachtige boog binnen, en de 3-6 was een feit. Een absolute wereldgoal tot besluit van een heerlijke wedstrijd. De opmerking van zijn vader Peter dat zijn zoon misschien toch iets meer getalenteerd is dan dat hij vroeger was kon hij ook nog in zijn zak steken. ;)

Zo werd het dus toch een hele mooie zondag. Natuurlijk gaat daarvoor veel dank uit naar ons geweldig spitsenkoppel van vandaag, maar zij hadden nooit zo kunnen excelleren als de rest van het team ze daartoe de mogelijkheid niet had gegeven. Inmiddels kunnen we zeggen dat het chagrijn van de eerste 4 wedstrijden volledig is verdwenen en dat de weg naar boven definitief is ingezet. Toch blijft het zuur dat we pas zo laat in het seizoen zijn begonnen met winnen, want anders had de wereld er een heel stuk anders uit gezien. De doelstelling blijft het behalen van Europees voetbal, en hopen dat teams als Wodan en Reusel onderhand is gaan beginnen met punten te laten liggen. Alles winnen is voor niemand leuk namelijk.. Zondag wacht UNA 7, maar bij het ter perse gaan van dit stuk bekruipt me alweer hetzelfde gevoel als voorafgaand aan de wedstrijd van afgelopen zondag. Misschien wil UNA op half veld voetballen, want we zitten wel héél krap in de bezetting. Ik hoop dat sommige mensen hun bezigheden toch nog kunnen verzetten, want het zou zonde zijn om onze prachtige reeks geen vervolg te kunnen geven. Als ik volgende week rond deze tijd weer een stuk kan tikken over een volgende zege van Marvilde 4 ben ik een héél gelukkig man.

 

===========================================

Veldhoven, 21-11-2017
Waalre 4 – Marvilde 4

Ontketend Marvilde 4 lijkt klaar voor inhaalrace

Toch maar eens een balletje opgooien bij de KNVB of het seizoen 2018-2019 in november kan beginnen, want  schijnbaar is dat de maand dat de trein vertrekt vanaf het Jongelingsveld. Door de 4!! achtereenvolgende nederlagen aan het begin van het seizoen zal een kampioenschap niet meer tot de mogelijkheden behoren, maar het frustreren van de ploegen die het wél kunnen gaan worden des te meer. Belangrijkste opdracht voor het restant van het seizoen gaat zoals altijd het vermaken van onze supporters zijn, en daar zijn onze helden inmiddels aardig in bedreven. Dat de wedstrijd tegen RKVVO 4 vorige week werd afgelast was voor ons al zuur, maar zeker voor de bewoners van de Merefelt. Die keken na de galavoorstelling tegen BES 2 natuurlijk al heel de week reikhalzend uit naar een nieuwe voetbalshow.. Daarvoor hadden ze afgelopen zondag met het Connexxion-busje naar Waalre moeten komen, want daar vond de volgende demonstratie plaats. De 18 (of het de normaalste zaak van de wereld is) acteurs die daar het collectief Marvilde 4 vormden maakten er namelijk een fantastisch voetbalfeestje van, met de kanttekening dat Waalre geen al te beste dag had. Een verslag van een geweldig mooie dag.

Even uitleggen hoe het leven van een trainer-coach van Marvilde 4 er normaal gesproken uit ziet: de hele week wachten op aanmeldingen, denken dat je er genoeg hebt voor de zondag en dan toch op het laatste moment de flexibele schil van het Marvildriaanse amateurvoetbal aan moeten spreken omdat we er anders niet genoeg hebben. Afgelopen week was dat echter iets anders. Voor de zekerheid onze voorzitter de weledele Heer Erwin Zimmerman kunnen charteren om toch maar met 14 man te kunnen gaan, en er dan opeens op zondagochtend 16 hebben! Jacques Verhoef mocht namelijk ook een helft mee doen om zodoende aan ritme te komen, en Marcel de Jonge hoefde op het laatste moment toch niet te werken. De afspraak met zijn baas bleek uiteindelijk toch niet “glashelder”.. Overigens is mijn inschatting als coach en kenner van talent dat Jacques het beste in zijn ritme gaat komen als hij alle wedstrijden dit seizoen bij Marvilde 4 mee doet, en dan elke keer de volle 90 minuten… (J) Jacques was zodoende de eerste naam in de startende elf. Voor de volledigheid de opstelling: Thijs; Martijn, Berlo ©, Dave & Kees; Jacques, Frank, Hans en Zimmer; Johan en Rik. Wissels: Rob, Bert, Glenn, Marcel, Davy en Bram. Daar kun je wel ergens mee komen lijkt me zo. Vanwege de absentie van John mocht Bert de vlag hanteren de eerste helft, en dat bleek een doorslaand succes. Ik was Bert namelijk zaterdagavond al tegen gekomen in een obscuur café, en laten we zeggen dat Bert toen al voor de eerste keer kapot zat. Vandaar ook dat Bert aan de wedstrijd begon met 2 lenzen in 1 oog.. Dan de wedstrijd. Al snel werd duidelijk dat dit Waalre niet opgewassen zou zijn tegen het schroeiende tempo dat Marvilde 4 hanteerde. De bal ging vanaf het eerste fluitsignaal razendsnel van voet tot voet, en het duurde tot de 4e minuut alvorens die dominantie omgezet werd in de 1-0. Johan (vooraf nog met tranen in de ogen omdat hij weer een keer in de spits mocht) had er wel 2 pogingen voor nodig om het bal te openen, maar daar vraagt achteraf niemand meer naar. Iedereen ging er maar eens lekker voor staan/zitten, want dit zou wel eens een monsterscore kunnen gaan worden. Daarna ging het snel.. In de 12e minuut nam Martijn een afvallende bal op de 16-meter vol op de slof en het leder vloog onhoudbaar voor de Waalrese keeper onder in de hoek. Daar zag iedereen dan toch even de brille van de ex-prof  van Emmen. Hopelijk doet hij dit vanaf nu vaker. In de 14e minuut mocht Johan zijn 2e en Marvilde’s 3e binnen schieten, en in de 16e minuut veroorzaakte diezelfde Johan een penalty waardoor Waalre de 1-3 kon maken. Dan ben je dus vrij dominant aanwezig. Deze 1-3 was echter slecht nieuws voor onze aanvoerder Erwin, want die zou mogen wisselen als we met 3 doelpunten verschil de rust in zouden gaan. Echt schrik zal hij niet gehad hebben, en hij had gelijk. In de 35e minuut opende Rik zijn goalen-account bij Marvilde 4 door beheerst de 4-1 binnen te schuiven, en in de 43e minuut bepaalde Hans na wederom een messcherpe combinatie door het hart van de Wolderse verdediging de ruststand op 5-1. Na de 4-1 van Rik waren voornamelijk de vreugdetranen van vader Peter Janssens mooi om te zien. Onze Secretaris gaat namelijk al jaren gebukt onder een klein kansje wat hij ooit eens miste (niet geheel toevallig tegen Waalre), maar daar was zijn eigen vlees en bloed om dat trauma aan flarden te schieten. Heb ik trouwens al ooit door laten schemeren dat Rik best snel is? (Goeiendag zeg..) Na het rustsignaal mocht Erwin dus al meteen de scheids bedanken en gaan douchen, want afspraak is afspraak. Jacques mocht helaas maar een helft meedoen dus die moest gewisseld worden, maar ik hoop echt dat Jacques nog vaker bij ons mee mag doen. Daarom gaat dit verslag ook naar de volledige technische staf van Marvilde 2.. Voor Jacques kwam Bram, voor Thijs kwam Rob, voor Berlo kwam Marcel, Bram voor Dave, Davy voor Hans en Glenn voor Johan. Na nogmaals van Martijn vernomen te hebben dat hij echt een wereldgoal gemaakt had, kon de 2e akte dan eindelijk beginnen. En die was nog niet begonnen of “El Presidente” reageerde zeer alert en schoot een rebound binnen. Dat was ook meteen zijn laatste actie, want het schoot meteen in zijn bovenbeen. Het mooie aan de grote leiders van deze wereld is dat ze overal en altijd alles willen regelen, dus zo kon het gebeuren dat Johan al mocht gaan warm lopen van Erwin voordat ik dat eigenlijk gemeld had.. Dan heb je er gewoon kijk op, dus zo stond Johan na een wisselbeurt van geschat 129 seconden weer in het veld. Het feest ging daarna vrolijk verder. In de 48e minuut mocht Rik de 7-1 maken, maar daar moet wel bij opgemerkt worden dat daar een werkelijk fantastische pass van Davy op Kees aan vooraf ging, en laatstgenoemde Rik de bal op een presenteerblaadje aan kon bieden. Nauwelijks bekomen van zoveel schoonheid lag de 8-1 al binnen. Glenn met een fenomenale voorzet, onze commando met de klinische afwerking. Puntje van kritiek: juichen mag na zo’n goal. Al is het maar uit respect naar de tegenstander. Daarna ging de rem er stevig op en werd ons favoriete spel weer op de mat gelegd: bal naar voren schieten, bal nazwaaien en Rik en Johan veel plezier en succes wensen. Onze tegenstander vond het allemaal prima, maar Rik en Johan hadden de scherpte niet meer en misten de mooiste kansen. Zo kon het zijn dat Waalre nog iets terug deed door de 2-8 te maken in de 70e minuut. Prima voorzet, goede kopbal en extra knap omdat wij op dat moment met 8 centrale verdedigers aan het voetballen waren. Het slotakkoord was echter voor Johan, die zijn prima wedstrijd bekroonde met zijn 4e en de 2-9 eindstand op het bord bracht. Dikke complimenten aan Marvilde 4, maar zeker ook aan onze tegenstander. Dat je het op kan brengen om zo sportief te blijven ondanks een steeds groter wordende achterstand verdiend een pluim, en zou als voorbeeld mogen dienen voor heel veel andere teams uit de regio. Chapeau!

Peter kwam na de wedstrijd nog vertellen dat hij genoten had van 90 minuten briljant kijkspel, maar ik denk dat dat voor iedereen wel zo was. Plezier in het spel blijft toch de basis, en het is nog leuker als dat plezier meegenomen wordt naar de sponsor. Want wat wil het toeval: het was ook nog eens sponsordag vandaag! Het zal geen verrassing zijn dat om 14:30 Café Zaal Sint-Joris te Zeelst helemaal vol zat met onze lokale helden en een enorme supportersschare, en dat eigenaar Ton van Keulen glimmend van trots achter zijn toog stond. Er waren er 2 nog trotser, namelijk mijn vriend Ad Senders en ondergetekende. Hier doe je het uiteindelijk allemaal voor. Martijn was ook de eerste om toe te geven dat de overwinning van vandaag voor 95% toe te schrijven was aan de technische staf. De overige 5% waren uiteraard op zijn conto bij te schrijven vanwege zijn wereldgoal. ;) Zonder dollen Martijn: het was een mooie goal, maar jij bent ook de eerste die het collectief roemt. En zo moet het altijd zijn, en dan gaan wij dit seizoen nog hoge ogen gooien. Volgende afspraak staat voor zondag 11:45 op het Jongelingsveld tegen Wodan 8. Deze ploeg heeft nog geen puntverlies geleden, maar ik beloof plechtig dat ze het zondag ontzettend zwaar gaan krijgen om die status te behouden.

=====================================

Veldhoven, 7-11-2017
Marvilde 4 – BES 2

Het heilige vuur is eindelijk gevonden!

Nee, jullie hebben geen verslag gemist. De wedstrijd tegen Rood Wit V. 7 van 29 Oktober jl. was zo gigantisch slecht, dat elke letter die daarover geschreven zou worden er 1 teveel zou zijn. Geen strijd, geen inzet, geen wil om voor elkaar te werken. Alle basisbeginselen van het voetbal waren niet aanwezig op die bewuste zondag, en als ik eerlijk ben leek het er wel een beetje op of de meesten er gewoon helemaal geen zin meer in hadden. En geloof me, we gaan nog veel zwaardere tegenstanders krijgen dit seizoen. Uiteindelijk werd het 4-2 voor Rood Wit. Volledig verdiend, omdat zij wél begrijpen dat je volle bak moet strijden als de tegenstander voetballend beter is. Het was pijnlijk om te aanschouwen. En aangezien ik buiten geschiedschrijver van deze unieke groep mensen ook verantwoordelijk ben voor de opstelling op zondag, deel ik net zo goed mee in die malaise. Maar goed, er komt altijd een volgende wedstrijd. En niet tegen de minste, namelijk BES 2. Gewonnen van RKVVO met 5-0 en tot aan afgelopen zondag nog ongeslagen. Op voorhand een hele zware pot voor onze helden, maar er was ook eindelijk positief nieuws te melden: voor deze wedstrijd waren er maar liefst 16 man beschikbaar! Lees verder hoe onze vrienden eindelijk ook weer elkaars vriendjes werden.

Eerst even onze nieuwste aanwinst introduceren. Wellicht kennen jullie Peter Janssens nog? Ik heb 2 jaar geleden wel eens iets geschreven over een kansje wat hij miste uit bij Waalre (zijn overigens schitterende foto’s van J), maar ik zou hem tekort doen als dat het enige zou zijn wat ik zou vermelden. Peter is inmiddels Secretaris van Marvilde, na jarenlang tot ieders volle tevredenheid de Ledenadministratie te hebben gedaan. Zijn actieve voetbalcarrière is voorbij, maar zijn DNA is terug bij Marvilde 4 en wel in de vorm van zijn zoon Rik. Rik zou volgens de overlevering een mix zijn tussen Usain Bolt en Messi (net als vaders dus), maar belangrijker is dat onze nieuwe targetman de schitterende leeftijd van 17 jaar heeft, waardoor we eindelijk weer eens wat uithoudingsvermogen aan de saus toe kunnen voegen. Zal geen verrassing zijn dat Rik in de basis start. Om hem heen de volgende kneiters: Rob in de goal. Achterin van links naar rechts: Bram, Berlo ©, Dave en Bert. Het midden van links naar rechts: Martijn, Marcel, Davy en Kees. Hans en Rik mogen de aanval verzorgen vandaag. Bank: Johan, Glenn, Frank, Thijs en Ton. Eerste indruk van de tegenstander? Een stuk jonger, fitter en dus een hele zware kluif. Gezien de vorige wedstrijden misschien niet de meest ideale tegenstander, maar de angst die heerst bij Adje en mijzelf is na 2 minuten volledig verdwenen. Rik blijkt inderdaad gruwelijk snel, en wordt in de 2e minuut onreglementair gevloerd op zo’n 18 meter van de goal. De vrije trap die volgt wordt door Hans met zo’n absurd geweld binnen geschoten dat zijn hamstring er een tik van krijgt. Een hele vroege 1-0 is natuurlijk fantastisch, maar wij hebben eerder al laten blijken dat wij niet goed weten hoe daar mee om te gaan. Echter, vandaag is alles anders. De terugkeer van Davy blijkt een zegen voor het zo zwaar geplaagde Marvilde 4. Er zit vertrouwen in de ploeg, en ineens lijkt iedereen weer 15 centimeter groter dan in de vorige wedstrijden. BES heeft echt geen slechte ploeg, maar het is Marvilde dat dicteert en de kansen krijgt. Tegenvaller is dat Hans na een klein half uurtje niet meer verder kan, maar het is best fijn dat je daar Frank voor in de plaats kan brengen. Eindelijk weer iets te kiezen! BES komt niet verder dan wat schoten van afstand, waardoor onze helden eens een keer niet gestraft worden voor het missen van de mooiste kansen en de rust toch met een 1-0 voorsprong bereikt wordt. Met Johan en Glenn in de ploeg voor Kees en Martijn beginnen we aan de 2e akte. Waar een storm verwacht werd, steekt echter alleen een flauw briesje op. En niet omdat BES niet wil, maar omdat onze eindbazen de volledige controle hebben. En die controle is te danken aan het feit dat iedereen vandaag bereid is om wél die stap extra te zetten. Natuurlijk is 1-0 een gevaarlijke stand, maar er is niemand die echt twijfelt aan de overwinning voor Marvilde 4 vandaag. Het enige minpuntje blijft het missen van de mooiste kansen, maar het zou erger zijn als je helemaal geen kansen krijgt. Frank miste één hele grote in de 2e helft, maar hij is wel degene die de 2-0 op het bord zet na 70 minuten. Hij mag vanaf de middenlijn alleen op de keeper af, en faalt deze keer niet. Voor zover de wedstrijd nog niet gespeeld was, is het na deze goal definitief afgelopen. Martijn haalt het verslag nog wel met een poging vanaf de middenlijn die helaas de 16-meter van de tegenstander niet eens gehaald heeft, maar daarmee zijn de hoogtepunten wel klaar. Marvilde 4 wint eindelijk weer eens, en als er zo gevoetbald blijft worden gaan er nog heel veel overwinningen volgen. Daar was ook onze zeer sportieve tegenstander het mee eens. Volgende week komt RKVVO 4 op bezoek, en dan zal er minimaal dezelfde inzet en strijd op de mat gelegd moeten worden als afgelopen zondag om een resultaat te kunnen behalen.

Ik sprak mezelf net tegen wat betreft de hoogtepunten, want er was er nog wel degelijk een. In de 89e minuut brak de linksbuiten van BES toch een keer door na een zeldzaam slippertje achterin, maar het mooie was dat er vanaf het middenveld maar liefst 6 man in volle vaart terug gerend kwam om de kans te neutraliseren. Dat heb ik echt gemist de afgelopen weken, en dat zullen we moeten blijven doen om te beginnen aan een echte opmars. Want dan kan namelijk makkelijk. Voor de schrijvende pers is het ook wel een keer fijn om positief te kunnen berichten over het absolute vlaggenschip van de mooiste vereniging van Veldhoven. En de goed-nieuws-show ging maandag gewoon verder, want na maanden wachten kon eindelijk het laatste pasmaatje opgehaald worden bij Sporthuis Olympia waardoor ons nieuwe tenue ook steeds dichter bij komt. Zondag 11:00 hoog bezoek dus op het Jongelingsveld. Gezien het feit dat er veel vrienden van uw verslaggever bij RKVVO voetballen zal er wel een verslag gaan volgen, maar dan toch het liefst een epistel over hoe Marvilde op formidabele wijze de punten in eigen huis hield..

========================================

Veldhoven, 22 oktober 2017
Marvilde 4 – Bladella 7

Dapper Marvilde krijgt tij vooralsnog niet gekeerd

In mijn vorige verslag beloofde ik een nieuw wedstrijdverslag bij een overwinning op Reusel Sport. Het is een gegeven dat er geen verslag is gekomen, maar dat komt niet vanwege een nederlaag. Pluvius maakte doorgang van de wedstrijd onmogelijk, waardoor de helden van Marvilde 4 zomaar een extra week rust aangeboden kregen. Na 2 hele weken rust stond er vandaag de wedstrijd tegen Bladella 7 op het programma met, dat zou je tenminste verwachten, een Marvilde 4 met genoeg personeel. Helaas was dat echter wéér niet het geval. Na 2 weken lobbyen, masseren en smeken stopte de teller bij 10. Dat is te weinig, dus moesten er hulptroepen komen. Normaal geen probleem in een inhaalweekend zou je zeggen, maar uiteraard moest zo ongeveer elk elftal van onze prachtige vereniging voetballen dit weekend. Dan moet je creatief worden en hopen op de goedheid van mensen, en daar ben ik niet in teleurgesteld. Zo kan het zijn dat je op een zondagmorgen de trainer van het 1e (Edwin Slagboom), de trainer en assistent-trainer van het 2e (Ton Jakobs en Remon Pardoel) en legende bij leven Berry van Hout tot je beschikking hebt. Daar kun je de strijd wel mee aangaan. De titel van dit epos impliceert een nederlaag (in cijfers, niet moreel) wat in zou houden dat er geen verslag komt, maar de geleverde arbeid en de bereidheid om 100% voor elkaar te werken deze druilerige zondag verdienen het gewoon vereeuwigd te worden. Bij deze..

Weinig eigen personeel zoals aangegeven, maar dat wil niet zeggen dat je geen elftal kan maken waar veel dames (en heren) de onderbroek niet droog van kunnen houden. Deze natte droom mag het gaan doen deze zondag in een klassieke 4-4-2: Thijs in de goal. Achterin van links naar rechts: Bram, Berlo ©, Marcel en Bert. Het middenveld van links naar rechts: Johan, Frank, Jan en Glenn. Hans en Edwin zijn de spitsen van dienst. Berry is vooralsnog de enige reserve aangezien Ton en Remon pas in de rust aan zullen sluiten, en hij maakt zich extra nuttig door de vlag ter hand te nemen. Na een minuut stilte vanwege het overlijden van Erelid Leo van Gerwen begint het spektakel dan echt. Nou ja, spektakel is wel een groot woord. Beide teams doen niet veel voor elkaar onder, waar bij gezegd kan worden dat Bladella de betere kansjes krijgt. Veel doen ze er niet mee, en op de momenten dat Thijs in moet grijpen doet hij dat met verve. We schrijven de 32e minuut inmiddels. Johan lijkt onder een voorzet door te koppen, maar scheidsrechter van dienst Dhr. Broersma heeft een overtreding gezien en wijst naar de penaltystip. Vanaf de kant was het nauwelijks te beoordelen, maar veel geklaag is er niet dus zal het absoluut een terechte pingel zijn. Sociaal als wij zijn gunnen wij de penalty’s altijd aan de gastspelers (opeisen nondeju!), en dus mag Edwin de trekker overhalen. Dat doet hij met verve, waardoor de stand 1-0 wordt. Kan dit het zetje zijn wat benodigd is om de eerste 3 punten van het seizoen aan te tekenen? Daar lijkt het wel op, want nauwelijks een minuut later is het al 2-0! Weer een hoofdrol voor Edwin die een geweldige pass in de diepte geeft op Hans, en die rondt deze buitenkans op zijn beurt weer heel vakkundig af. 2-0; op rozen! In het restant van de 1e helft dicteert Marvilde en is Bladella rijp voor de slacht, maar het nekschot valt niet helaas. Een schitterend schot van Hans belandt op de lat, en Jan mist helaas ook nog een grote kans. Zo wordt de rust bereikt met 2-0 en lijkt er niks aan de hand, maar dat kan bij ons binnen een minuut weer helemaal veranderen zo heeft het verleden doen uitwijzen. Lieveling van de trainer Marcel zegt in de rust nog dat we het zo moeten laten staan en niet moeten wisselen in de 2e helft, maar helaas wist uw correspondent al dat dat een illusie zou gaan worden.

Sowieso is een ploeg uit de Kempen nooit verslagen, en als je complete plan na rust binnen 10 minuten helemaal in duigen valt weet je eigenlijk al dat het “weer” zo’n wedstrijd gaat worden. Te beginnen met minuut 55, waarin Bladella een penalty krijgt. Ik ga me niet uitlaten over de geldigheid van deze beslissing, maar feit is wel dat de bal op de stip gaat. Het buitenkansje wordt benut en zo is de stand 2-1. Nog niks aan de hand zou je zeggen, maar Ton en Remon zitten amper op hun kont als ze het veld in kunnen. Binnen no-time valt namelijk het volledige centrale middenveld weg met blessures, en dat is niet zomaar op te vangen. Frank en Jan speelden namelijk een hele sterke partij, en helaas hebben wij niet zomaar vervangers voor beiden klaar staan. De organisatie is even weg en meteen profiteert Bladella. Een schuiver van een dikke 20 meter gaat via de binnenkant van de paal binnen en zo is de stand in de 65e minuut weer in evenwicht. De reactie van onze helden laat echter niet lang op zich wachten. Geen hangende koppies, maar een fantastische actie van Hans die met een prima passeeractie en een geweldige knal de 3-2 binnen hengst in de 68e minuut. Zo! We gaan er weer even lekker voor zitten nu, want hier hadden onze Bladelse vrienden even geen rekening mee gehouden. De Blauwwitte armada, voor de gelegenheid in het stinkend groen vandaag, heeft de zaken ineens weer prima op orde en probeert de voorsprong uit te bouwen. Dat lukt echter niet ondanks een paar prima kansen, en zoals het schijnbaar bij ons hoort te gaan krijgen wij daarvoor de rekening gepresenteerd. In de 88e minuut valt de 3-3, en wel weer op zo’n dramatische manier.. Een hele slechte voorzet vanaf rechts wordt door alles en iedereen gemist, en valt natuurlijk weer binnen. En de gifbeker was nog niet leeg.. Bladel rook bloed, onze helden waren kapot en op mijn weg naar de uitgang (een “high-tea” op zondagmiddag L) zag ik nog net dat Bladella een vrije trap kreeg net buiten de 16. Volgens mij wist iedereen wel hoe laat het was op dat moment.. Ik zag de vrije trap nog door de muur gaan, maar heb  niet eens meer afgewacht of de bal het net zou raken (dat deed het onding helaas wel). Ik heb het Jongelingsveld in mijn leven op heel veel verschillende manieren verlaten (op krukken, onderweg naar de EHBO maar gelukkig zeer regelmatig na een fantastisch bacchanaal), maar nimmer deed een aftocht zo’n pijn als deze. 3 punten waren even verdiend als gegund geweest, maar het mocht gewoon weer niet zo zijn. Men of the match deze zondag: Thijs, Bert, Erwin, Marcel, Bram, Glenn, Frank, Jan, Johan, Hans, Edwin, Ton, Remon en Berry. Volgende week uit naar Rood Wit 7, waar we de jacht op de eerste overwinning voort gaan zetten..

De kennismaking met de reserve 5e klasse verloopt precies zoals vooraf door ons als Technisch Hart bedacht. Veel voetbal, weinig lopen en allemaal teams waar spelers in rond lopen met de nodige bagage. Niks afbouwen in deze klasse, maar genieten van voetbal zoals voetbal hoort te zijn! Klein minpunt: 3 wedstrijden gespeeld, 8 doelpunten gemaakt maar nog steeds 0 punten hebben. Dat hadden er ook 9 kunnen zijn, maar het gegeven dat we met heel veel blessures te kampen hebben en nooit een wedstrijd in onze ideale samenstelling kunnen voetballen heeft niet bijgedragen aan het bereiken daarvan. Kampioen worden zal moeilijk worden (moeilijk wil zeggen: niet onmogelijk), maar een zekerheidje is dat de weg naar boven vroeg of laat ingezet gaat worden. Lager kunnen we nu trouwens ook niet. Het is nu dinsdagavond 19:52, en momenteel hebben we al 13 man van onszelf die zondag Rood Wit gaan beroven van 3 punten. En dan verlaat ik het Jongelingsveld zondag gewoon weer zoals het hoort te zijn: stomdronken van geluk. Tot het volgende verslag!

========================================

Veldhoven, 02-10-2017
Marvilde 4 – Riethoven 3

Valse start Marvilde 4 schokt voetbalwereld

Max Verstappen won de GP van Maleisië, Marvilde 1 won de derby tegen Rood Wit met 1-0 en zowel Feyenoord als Ajax wonnen hun lastige uitwedstrijden tegen respectievelijk AZ en Heerenveen met 0-4. Allemaal opvallende sportprestaties, maar toch zal 1 Oktober 2017 officieel de boeken in gaan als de dag dat Marvilde 4 het niet voor elkaar kreeg te winnen van Riethoven 3. Tel daarbij op het verlies tegen DVS 4 van vorige week (3-2 nederlaag, geen verslag vanwege extreme teleurstelling bij auteur), en je weet waar je Marvilde 4 terug kan vinden op de huidige ranglijst. Dit had niemand vooraf gedacht. De reeds bestelde warmloopshirts met daarop de tekst “Marvilde 4 kampioen 2017-2018” zijn terug gestuurd, en het lijkt er nu al ernstig op dat onze geliefde sponsor café zaal Sint-Joris te Zeelst geen tank Hertog Jan weg hoeft te geven aan het einde van het seizoen. Hoe zulks heeft kunnen gebeuren? Daar kunnen we kort over zijn.. Pech, en een schrijnend gebrek aan mankracht. Ik kan wel zeggen dat de inzet niet 100% is, maar daar doe ik onze helden mee te kort. Wel de bloemen niet de punten, als jij ze zelf niet maakt doet de tegenstander het wel etc. etc. Elk cliché is van toepassing op de zwaar gehavende ploeg van succesvol duo Senders/van Genesen en Godfather Wendker. Het is te hopen dat het tij snel gaat keren, anders zou het zomaar zo kunnen zijn dat er vroegtijdig afscheid genomen moet gaan worden van de enige echte parel van de Kempen. En ik hoef niemand uit te leggen dat dat de absolute doodsteek zou betekenen voor het Nederlandsche voetbal. Een verslag van een wederom bizarre wedstrijd.

Eerst even een kleine opsomming: Davy Jansen, Marco van Essen, Erwin van Berlo, Mark de Jonge, Robert Regeling, Bert Eikhoudt en Martijn Everts. Allemaal gladiatoren die er niet bij zijn deze zondag, en waarvan het merendeel er een hele tijd niet bij zal zijn. Goede nieuws voor de mensen die wel fit zijn: basisplaats gegarandeerd. Deze zondag komen de mannen van Riethoven 3 op bezoek, een tegenstander waar we helemaal niks van weten. Wat we wel weten is dat deze wedstrijd gewoon gewonnen moet worden om weer aansluiting te vinden op de ranglijst. Dat zal gaan gebeuren in de volgende opstelling: Rob in de goal; Bram, Frank, Marcel en Dave achterin; een middenveld met Kees, Stefan, Jan, Glenn en Hans en Johan is onze eenzame frontsoldaat. Op de bank zitten Thijs (keepers hebben we dan weer wel genoeg) en good old Tonneke van Lierop. Ton heeft een pensioenaanvraag ingediend aan het einde van vorig seizoen, maar dat verzoek is niet gehonoreerd door de technische staf. Het verzoek van Dave om te spelen met rouwbanden en een minuut stilte in acht te nemen vanwege het overlijden van Hugh Hefner vond helaas geen doorgang, maar toch werd de ouwe snoepkont op een heel bijzondere manier geeërd door onze helden, want Marvilde 4 begon namelijk behoorlijk stijf aan de wedstrijd. Het vlaggenschip van de voetbalvereniging Marvilde was echter wel de bovenliggende partij in het eerste kwartier, en eigenlijk was het wachten op de 1-0. Kansen ja, goals 0. Na minuut 15 was het echter even gedaan met de Meerveldhovense dadendrang. Oorzaak: een nieuw blessuregeval, ditmaal Glenn Sanders. Onze stofzuiger op het middenveld (kruimeldief zou ook kunnen gezien zijn lengte) kon niet verder vanwege rugklachten, en met zijn vertrek was meteen de balans weg. De ervaren rotten van Riethoven voelden aan dat dit het moment was om een keer op onze helft te komen, en tegen ons scoor je dan ook meteen. En niet vanwege slecht keeperswerk of gatenkaas achterin, maar omdat elk schot op goal onhoudbaar doel treft. De eerste bal op onze goal vanuit het Riethovense kamp belandde met een schitterende curve in de beugel achter de kansloze Rob. 0-1, en weer achter de feiten aan ballen. De organisatie was even volledig weg bij onze Squadra Azzurra Bianco, en Riethoven had niet lang nodig om een 2e maal te profiteren van de wanorde. Balverlies achterin, bal valt natuurlijk precies goed  voor de voeten van een Riethoven-speler, Rob iets te ver voor de goal, kassa. 0-2, en ik meende het geluid van een brekende ruggengraat te horen. En je kunt er niet boos op worden he. Vorige week met 3-2 verliezen in een wedstrijd waar de kansenverhouding 1-25 was, en nu weer op 0-2 achter terwijl je dat niet eens voor mogelijk had gehouden. Riethoven had het na die 0-2 af kunnen maken maar liet dat na, en zodoende kwamen onze prettyboys toch weer terug in de wedstrijd. Dat resulteerde net voor rust in de 2-1 van onze Hanzl. Complimenten aan de scheidsrechter, want de Riethovense vendelier had zijn vlag namelijk alweer in de lucht. Dan voel je de wedstrijd niet aan, want als een team dat zoveel tegenslagen heeft moeten verduren dan eindelijk een keer kan scoren hou je die vlag gewoon naar beneden.

Tijdens de rust krijgen de mannen duidelijk instructies van Marcel. Het Technisch Hart hoeft niks te zeggen, want de spelers zelf weten echt wel hoe het haasje hoest.

En de speech van Marcel werpt vruchten af, want na de rust staat er een ander Marvilde 4 op het veld. Een brok onverzettelijkheid met een missie. Onze tegenstanders weten niet wat ze meemaken en krijgen alle hoeken van het veld te zien. Eerst is daar Hans die op magistrale wijze Kees “happy feet” de Graauw aanspeelt, en de Vanenburg van Oosterhout weet wel raad met deze bal. Keurig in het hoekje, en de stand is weer gelijk. Kees gaat binnenkort als het goed is verhuizen naar Limburg, maar de hoop is er dat hij toch gewoon bij ons blijft voetballen. Ik hou jullie op de hoogte van de situatie. Nog geen 3 minuten later staan we zelfs voor! Wederom Hans met de assist, en ditmaal Johan die de trekker mag over halen. Appeltje-eitje, tegenstander ligt op de rug en wij gaan deze wedstrijd lekker winnen. Echter, aangezien wij de ploeg zijn die in de hoek zit waar de klappen vallen ging dit plan echter niet door. Zoals eerder aangegeven gaat elke bal op goal er bij ons in, en ook nu was dat niet anders. Riethoven was er eigenlijk al klaar mee, op 1 speler na. Deze linkshalf-/buiten, erg veel lijkend op de vroegere Deense topper Jesper Olsen, besloot zijn surplus aan techniek voor de laatste maal aan te spreken en de bal van een meter of 30 (vanaf de zijlijn ongeveer) op goal te schieten. Uiteraard valt ook deze bal prachtig binnen in de lange hoek achter de verbouwereerde Thijs. Meteen na die goal voel je dat je ook deze wedstrijd niet gaat winnen. Ik neem aan dat ze inmiddels begonnen zijn aan een standbeeld voor de Olsen van Riethoven, want door deze wereldgoal (of was het geluk?) besliste hij de wedstrijd. Nu gingen bij ons de koppen hangen, en bij de eerste de beste corner van Riethoven was het weer raak. Een werkelijk steenharde kopbal bepleitte het lot van de Marvildriaanse mooiboys. 3-4, einde wedstrijd. Over en weer vielen nog enkele prima kansen te noteren, maar zelfs de allermooiste waren niet aan ons besteed. Al hadden we nog 3 uur gevoetbald dan hadden we nog niet gescoord. Dat is momenteel ons lot, en daar moeten we maar mee leren om te gaan. Volgende week wacht namelijk Reusel Sport 5 om 10:00 in Reusel, en daar heeft nog nooit iemand gewonnen. Hopelijk komt de ommekeer snel, anders zie ik het somber in.

We kunnen niet anders dan concluderen dat de competitiestart niet is geworden wat we er allemaal van gehoopt hadden. Op papier ruim voldoende mensen, maar in de praktijk komen we elke week mensen tekort. En het worden er elke week meer. Volgende week dus naar Reusel en daarna 2 weken vrij zoals het er nu voor staat. Oproep aan iedereen om eens rond te kijken naar nieuwe aanwas zodat we de komende jaren de mensen kunnen blijven vermaken. Veeleisend zijn we niet, maar niet bang zijn om af en toe een flink glas bier te drinken zou fijn zijn. Hopelijk hebben we afgelopen zondag de eerste versterking vastgelegd en gaan er nog vele volgen. Mocht Reusel 5 aan de zegekar gebonden worden dan volgt er volgende week weer een verslag.

========================================

BEKERPOULE 2017-2018 Marvilde 4

Rood Wit V. 6 – Marvilde 4, 03-09-2017 (1-1)

Vorig seizoen werd de eerste bekerwedstrijd ook gelijkgespeeld (1-1 tegen UNA 7), maar na die wedstrijd overheerste het slechte gevoel en chagrijn vanwege het dramatische spel van onze helden. De opening van dit seizoen eindigde ook in 1-1, maar liet een heel ander spelbeeld zien dan de ouverture van vorige seizoen. Bij vlagen werd er leuk gevoetbald tegen een tegenstander die zelf ook aardig meedeed, maar de voornaamste winst zat hem in de spelvreugde die uitgestraald werd. Fijn om dit al te zien voor aanvang van de eerste competitiewedstrijd. Rood Wit, met in de gelederen o.a. Joep van Laatum (ongeveer 1000 wedstrijden in Rood Wit 1) en Donny Spruyt (Topklasse UNA gespeeld en Rood Wit-boegbeeld) kwam al snel op 1-0, maar had het aan keeper Toon van Laatum te danken dat deze stand met de rust nog steeds op het bord stond. In de 49e minuut was Toon echter kansloos op een schitterende kopbal van Johan na een dito voorzet van Kees, en met die stand werd ook het eindsignaal bereikt. Een uitslag waar beide ploegen wel mee kunnen leven waarschijnlijk. Hoogtepunt: Frank Saris die de gehele wedstrijd gevoetbald heeft. Niet meer gelukt sinds de A1.

Marvilde 4 – RKVVO 7, 10-09-2017 (9-2)

Vooraf was er al het vermoeden dat RKVVO 7 niet over zou lopen van het talent, en dat vermoeden werd waarheid. Het bleef bij 9 goals omdat onze helden ook geen 18 meer zijn en af en toe wat extra rust pakken tijdens de wedstrijd. Mooi om te vermelden is dat er weer een aantal godenzonen of –dochters bij gaan komen binnenkort. Buiten Hans die Patty voor de 3e maal bezwangerde en waar de nieuwe telg er al bijna is, hebben ook Dave Wilbers (3e kind), Bert Eikhoudt (2e) en Davy Jansen (2e)raak geschoten. Nu in het veld nog en dan komt alles goed. Nu in het kort even de wedstrijd. De ruststand was 4-0 na 2 goals van Hans (vooral de assist van Bert bij de 2e mag niet onopgemerkt blijven), 1 van Kees en 1 schitterende eigen goal. Na rust werd de score verder opgevoerd door 3 goals van Johan, 1 van Kees en 1 van Jan. RKVVO scoorde tegen bij 7-0 en 9-1. Volgende week de laatste bekerwedstrijd uit tegen Knegsel 2, en als ik goed geïnformeerd ben moeten we die ook kunnen pakken. Bij een ruime overwinning bekeren we nog door ook, en is het eerste succes van dit prille seizoen een feit.

Knegselse Boys 2 – Marvilde 4, 17-09-2017 (4-3)

Tja… Van de roze wolk afgedonderd zullen we maar zeggen. Ergens hadden we het kunnen/moeten weten toen we hun warming-up zagen, maar wij gingen uit van eigen kracht. Die was er niet of nauwelijks. Frank Saris maakte nog wel de 0-1 waarna een makkelijk potje in het verschiet leek te liggen, maar niks was minder waar. Met 2-1 gingen we de rust in, waarna Johan nog wel de 2-2 maakte. Daarna was het over en sluiten. Bij een 4-2 achterstand mocht Johan nog een penalty benutten en werd ons de glaszuivere 4-4 onthouden, maar het bekeravontuur is voorbij. Gezien het grote aantal blessures mogen we ons echt zorgen gaan maken of de Meerveldhovense trein nog lang blijft rijden… Volgende week de seizoensouverture tegen DVS 4. Hopelijk hebben we dan meer succes.


JoomlaWatch Stats 1.2.8_04-dev by Matej Koval