Get Adobe Flash player


Competitie: Marvilde 4 - Brabantia 6
Datum: 14-10-2018
Uitslag: 2-1
Auteur: Rene van Genesen

Geen reclame, wel 3 punten.

En zo zijn we aangekomen bij de vierde krachtproef van dit prille seizoen: de confrontatie tegen rode lantaarndrager Brabantia 6. Wij zijn de medekoploper, onze vrienden uit Strijp hebben nog geen enkel punt behaald dit seizoen. Dan zou je denken dat onderschatting het grootste gevaar zou zijn, maar daar was gelukkig geen sprake van. De overwinning kwam nog in gevaar, omdat er te weinig spelers voorhanden waren. Jullie lezen het goed.. 21 man op de lijst, maar dan nog een speler bij het 2e weg moeten halen omdat we anders geen 11 man op kunnen stellen om aan de 2e helft te beginnen. Laat duidelijk zijn dat dit geen kritiek is want iedereen heeft wel eens een zondag dat de prioriteiten anders liggen, maar als je alles zo goed mogelijk hebt proberen te regelen en je krijgt nog 2 ziekmeldingen ’s morgens voor de wedstrijd, dan wordt het behelpen en hopen dat er niemand geblesseerd raakt. Ook daar kon na 8 minuten een streep door.. Een speciaal woord van dank aan Martijn, Davy & Louis voor het toch nog erbij kunnen zijn op het laatste moment, onze voorzitter en aan de trainers van ons 1e en 2e voor het meedenken en vooruit helpen. Laten we hopen dat dit niet meer voor gaat komen dit seizoen, want tegen een andere tegenstander hadden we zeer waarschijnlijk schade opgelopen. Een verslag van een hele slechte wedstrijd, die ons wel weer een stap dichter bij het einddoel heeft gebracht.

Eerst maar een keer de afwezigen benoemen, want anders kom ik niet geloofwaardig over. Afwezig vanwege de marathon van Eindhoven: Marcel, Bram en Dave. Geblesseerd: Kees, Rik en Buizert. Van Rob is bekend dat hij er maar om de week kan zijn, en daar kwamen de ziekmeldingen van Mark en Bert nog overheen. Dan moet ook nog gezegd worden dat onze Jan een heel groot twijfelgeval was, Frank dat helaas altijd is, onze voorzitter aan had gegeven maximaal een helft te kunnen voetballen, en Robert en Martijn alleen de 1e helft beschikbaar waren i.v.m. respectievelijk de verjaardagen van de kinderen en werk. Enigste positieve hieraan is dat we dit de vorige seizoenen elke week zo hadden, en het nu allemaal op één dag viel (hopelijk).. Tot zover het klaagrondje. Met deze opstelling zou Brabantia bestreden gaan worden: Richard; Glenn, Berlo ©, Davy, Martijn; Robert, Jan, Hans, Kevin; Pul en Johan. De wissels waren Louis, Zimmer en Frank, maar dat zou al snel te weinig blijken te zijn. In plaats van wissels blijken we nu wel een ballenpomp te hebben, ook hartstikke mooi! Het begin van de wedstrijd is echter overduidelijk voor Marvilde. Brabantia heeft individueel wel een paar aardige voetballers, maar als geheel was het iets teveel los zand. Daar kwam nog bij dat de beoogde spits van de Strijpse Kraaien (Marc van Dommelen), er niet bij was omdat hij de week ervoor alvast aan de 3e helft was begonnen terwijl er nog gefloten moest worden voor het begin van de 1e. Hopelijk zit iedereen weer snel op één lijn aan de Rijstenweg..  Na 8 minuten was het game-over voor onze Jan, wiens kuit toch niet mee wilde werken aan het grote voetbalfeest dat hij zelf in gedachten had. Volgend weekend zijn we vrij, dus hopelijk kan het dan allemaal een beetje herstellen. Louis kwam er in op de plaats van Davy, die doorschoof naar het middenveld. Daarna werd het rommeliger en rommeliger, maar zonder het idee te krijgen dat we in de problemen zouden kunnen komen. Zeker niet toen het tijdperk van Johan eindelijk aanbrak. Elke week hebben we nog andere goudhaantjes gehad, en deze week was eindelijk onze John Rambo aan de beurt. In de 33e minuut pikt hij een te korte terugspeelbal op, omspeelt de keeper en met zijn sluipschuttersoog stuurt hij de bal precies waar deze zijn moet. 1-0, en eigenlijk niks meer om ongerust over te zijn. Zeker niet als in de 36e minuut meteen de 2-0 valt. Gezegd moet worden dat hier een heerlijke aanval aan voorafging opgezet door Pul en Kevin. Pul “stak” de bal op onze ex-piratenkiller en die schoof behendig de 2-0 binnen. Over en sluiten zou je zeggen, zeker als Johan 2 minuten later wéér alleen oog-in-oog met de keeper komt. Johan besluit de bal over de keeper heen te liften, maar die pakt op zijn beurt de bal klemvast. Knap, maar dat mag niet als je 5 meter buiten je 16-meter staat. Logisch gevolg zou zijn: een vrije trap en rood voor de keeper. Echter, Harry is coulant (het is ook niet voor niks de week van de scheidsrechter) en besluit dat een vrije trap genoeg is. En eigenlijk kon ik me daar op dat moment prima in vinden. Ook al spelen we dan op zo’n enorm hoog niveau, rood geven doe je alleen bij echte escalaties. Dit was er geen, en gezien het spelbeeld was er geen reden om aan te nemen dat deze beslissing gevolgen zou kunnen gaan krijgen. De vrije trap werd gemist, de ruststand was 2-0, en toen begon het lobbyen weer. Frank durfde het nog niet aan, en verder waren er geen opties meer. Gelukkig mochten we Mark Hakkens lenen van het 2e en was “good old” Tonneke van Lierop bereid om op de bank te gaan zitten, anders had dit stuk misschien een heel andere ondertoon gekregen. De 2e helft was er eentje om heel snel te vergeten.. Davy zakte weer een linie terug, Louis werd linksback en Mark H kwam er centraal op het middenveld bij. Wat het precies was weet ik nu nog steeds niet, maar ineens was het klaar met de “Harlem Globetrotters” van de reserve 5e klasse. Geen show meer, geen vloeiend positiespel meer, maar een parodie op alles waar wij goed in zijn. Er werd alleen maar tegen gehouden, werkelijk waar niks lukte (bij niemand niet) en het was wachten op de tegengoal. Gelukkig kon deze heel lang uitgesteld worden (rond de 80e minuut),  en maakten de Brabantianen daarna de fout om te gaan praten tegen de scheids waardoor ze zichzelf uit de wedstrijd haalden. Het was nu echt vrouwen en kinderen eerst, en wonder boven wonder werd met 2-1 de eindstreep gehaald. Ik moet nog wel even vermelden dat de 2-1 werd gemaakt door Burak, die net als 90% van alle inwoners van Eindhoven tot de 34 vroeger getraind is door Pul. Frank deed de laatste 5 minuten nog mee om de punten in eigen huis te houden, waarmee alles over de wedstrijd nu wel gezegd is denk ik. Deze tegenstander kwam op precies het goede moment, maar dit mag echt niet meer gebeuren. Ondergrens bereikt, maar de 3 punten tellen. We staan nog steeds bovenaan zo net voor de herfstvakantie, en daar staan we prima!

Herfstvakantie.. Een mooi moment voor sommigen om eens even lekker de revisie in te gaan. Ik weet zeker dat onze captain een gelukkig man is omdat hij volgende week de kicksen niet onder hoeft te binden, Jan een weekje extra rust ook wel kan gebruiken, Kees ook, en dat Rik over 2 weken ook wel weer terug is. Dan gaan we eens kijken of onze klassering berust op toeval, of dat we in staat zijn de hele rit uit te zingen. Met het feestje na de wedstrijd was wederom niks mis.. Lekker weer, hangtafeltje erbij, rijkelijk vloeiend levenselixer en een masterclass voetbal van ons 1e elftal. En een lekkere opkomst, maar het mooie is dat steeds meer mensen zich bij ons aansluiten. En niet de minsten, maar daar kom ik later nog wel eens op terug. Iedereen voelt dat dit wel eens het jaar kan gaan zijn denk ik. Volgende afspraak over 2 weken, thuis om 11:00 tegen WODAN 8. Iedereen zal wel weten dat wij nog nooit van een elftal van WODAN hebben gewonnen sinds de oprichting van die vereniging, dus aan ons om ook deze barrière weer te slechten. Tot dan!!

=============================================

Competitie: Nieuw Woensel 5 - Marvilde 4
Datum: 07-10-2018
Uitslag: 1 - 3
Auteur: Rene van Genesen

Hard werken wordt beloond!!

Er is maar één wedstrijd de belangrijkste, en dat is “de volgende”. Na een week lang in totale euforie geleefd te hebben door de eclatante zege op de buren van Rood Wit, begint vandaag onze strooptocht langs de Eindhovense velden. De eerste opponent in deze reeks is het 5e van Nieuw Woensel, bewoners van Sportpark ’t Bokt gelegen in een absolute uithoek van de mooiste stad van het land. En het is tegen dat soort tegenstanders toch altijd maar even afwachten wat voor vlees je in de kuip hebt.. Wij hebben dan namelijk wel een elftal vol ideale schoonzonen, maar ook die zijn zeker niet te beroerd om een passend antwoord te geven mocht er geprovoceerd worden. Dan ben je toch blij dat de Slager van Marrakech in jouw elftal speelt… Gelukkig kwam het niet zover, en dat is alvast het eerste compliment wat ik uit ga delen. Er werd 90 minuten lang door beide teams gestreden voor elke meter, en ondanks de weinige kansen verveelde de wedstrijd geen seconde. Het is ook helemaal niet meer over het wisselbeleid gegaan, waardoor ik constateer dat de boodschap is aangekomen. Een verslag van een wedstrijd die zomaar eens voor een bepaalde nieuwe mindset kan gaan zorgen..

Toch een tegenvaller deze week, namelijk de blessure van Jan van Bokhoven. De uitblinker van vorige week kampt met een kuitblessure, dus moeten anderen vandaag de show gaan stelen. Toch ook deze week weer “gewoon” 16 man, en die mochten in de volgende opstelling aantreden: Rob; Dave, Berlo ©, Louis en Bram; Johan, Davy, Hans en Kevin; Pul en Rik in de spits. Wissels: Robert, Glenn, Kees, Bert en Marcel. Tijdens de warming-up blijkt dat we te maken hebben met een hele serieuze tegenstander vandaag. Sprintjes, rondo’s en zelfs core stability oefeningen! Wij hebben al heel lang geleden geleerd dat je niet voor de wedstrijd al kapot moet zitten, en dat het goed zit als je niks scheurt als je “koud” een bal met 100 kilometer per uur op goal schiet. Het blijkt dan ook te gaan om een zeldzaam volkje waar we tegen moeten vandaag, namelijk een team bijna volledig bestaande uit Ierse studenten. Gesponsord door de Irish Pub, dus jongens naar ons hart. En die mentaliteit zag je ook terug in hun spel. Vanaf het eerste fluitsignaal was er namelijk overal strijd op het veld. En daar moet je in mee, anders leg je het af. Dat gebeurde.. De eerste 20 minuten waren erg boeiend en hadden onze helden de lichte overhand, maar het was toch ook elke keer spannend als de linksbuiten van onze tegenstander de bal had. Dave zal nog wel eens wakker zijn geworden zondagavond. Gelukkig werd Dave ook tijdens de wedstrijd nog wakker.. J Vraag was wie de wedstrijd open zou gaan breken, en gelukkig waren wij dat. Het was Pul die een schot loste van zo’n 25 meter, en die viel zomaar in de kruising! De keeper heeft de bal niet eens aan zien komen, zo hard was die knal. Dat hij ook vol in de zon keek telt niet, want dat zijn excuses. 0-1 dus, en we gingen er langs de kant eens lekker voor zitten. Na de 0-1 was de organisatie bij onze tegenstander namelijk 10 minuten even helemaal weg, en daar hadden we de wedstrijd eigenlijk al kunnen beslissen. Rik kreeg de grootste kans, maar zag helaas niet waar de keeper zich opgesteld had. Nog erger, niet veel later moest de man die de gemiddelde leeftijd zo lekker laag houdt naar de kant met een op het oog vervelende hamstring blessure. We hopen natuurlijk dat het enorm mee gaat vallen, maar de kans is wel groot dat Rik er een paar weken uit zal liggen. Een aderlating voor ons, maar ook deze klap komen we samen te boven. Sterkte Rik! Door deze enorme tegenlag gaven wij echter het initiatief over aan de tegenstander, en dat hadden we niet moeten doen. Erwin haalt nog op miraculeuze wijze een bal van de lijn af, maar in de 40e minuut valt dan alsnog de 1-1. Een kopbal uit een corner is Rob te machtig, en met deze stand gaan we dan ook naar de thee. Robert komt voor Kevin, Kees was er al in gekomen voor Rik, Glenn komt voor Bram en Bert voor Davy Janssen. En Davy werd niet gewisseld omdat hij slecht stond te voetballen, maar gewoon omdat hij aan de beurt was. Onze blanke  Touzani voetbalde namelijk een geweldige eerste helft, en ook op hem moet ik zuinig zijn. Met Dave langs Erwin en Louis als verdedigende middenvelder beginnen we aan de 2e helft, met daarin hetzelfde spelbeeld als de 1e. Strijd! Daar moet wel bij vermeld worden dat wij voetballend de betere waren, en dat Nieuw Woensel er eigenlijk niet meer echt aan te pas kwam. Een paar speldenprikjes, maar Rob staat er niet om vliegen te vangen. Daarbij won Glenn met zijn 1 meter 20 alle kopduels, dus dat zat wel goed. De 1-2, daar was het wachten op.. En die viel! Een wederom prima genomen vrije trap van Louis “El Loco” Verwimp viel voor de voeten van Johan en Pul, en toen de stofwolken opgetrokken waren lag de bal in het netje. Dick Jaspers mag gisteren dan wel voor de 4e keer wereldkampioen driebanden zijn geworden, maar deze carambole had ook hij niet gemaakt. De bal gaat uiteindelijk via Pul over de lijn, maar eigenlijk zou je een doelpunt aan 2 spelers toe moeten mogen kennen. We schrijven minuut 60, en daar is dan eindelijk de vurig gewenste voorsprong. En die gaan we niet meer weg geven.. 5 minuten later valt ook de 1-3, en is de wedstrijd gespeeld. Kees stuurt Johan weg, die op zijn beurt hard op de keeper schiet. Die kan de bal echter niet klem houden, en goudhaantje Hans is er als de kippen bij om de bal binnen te werken. Lekker moyenne dit seizoen voor ons visitekaartje.. Marcel en Davy komen nog terug voor Louis en Berlo om de zaak af te sluiten, en dat lukt probleemloos. Een terechte overwinning voor de mannen van het Jongelingsveld, en weer een lastige horde genomen.. Chapeau!! Ook een dikke pluim aan alle wissels, want jullie vielen stuk voor stuk geweldig in. Als dank voor de gastvrijheid van Nieuw Woensel heeft Robert keurig het gras gemaaid de 2e helft, wat aangeeft dat hij steeds beter in vorm komt..

Vóór deze ronde waren er 3 ploegen met het maximale resultaat, en na deze ronde staan er 3 ploegen bovenaan met 7 punten. Een goed volger weet dan, dat wij daar ook bij staan! We (lees: ik) roepen er vaak over, maar het is toch echt een vrij unieke situatie waar we nu in zitten. Iedereen wil nu namelijk van ons winnen, en het is aan ons om dat niet te laten gebeuren en te laten zien dat we terecht staan waar we nu staan. Geen gekkenhuis in de kantine na deze mooie zege, maar toch nog fijn een paar biertjes kunnen doen met de reserve-aanvoerder Marcel. Ook bij hem begint het gevoel te leven dat er iets mogelijk is dit seizoen, en dat zijn voor mij de tekenen dat er echt iets moois kan gaan gebeuren! Zeker als je de bereidwilligheid ziet om voor elkaar te willen werken, wat toch over het algemeen de basis is voor elk succes. Ga zo door helden! Daarna nog maar even met matchwinner Pul naar Zeelst geweest om de zege en koppositie extra kracht bij te zetten, en dat is ons erg goed gelukt. Volgende week wacht Brabantia 6 , zoals bekend de oude club van onze goalgetter. Zij staan helemaal onderaan met 0 punten, maar dat zijn voor ons de gevaarlijkste.. Wij stonden er vorig jaar hetzelfde voor, maar wisten ook dat de eerste overwinning er aan zat te komen. De koude oorlog is al gestart door hun spits Marc van Dommelen, want die gooide een vol glas bier over mijn broek heen net voor het begin van PSV-Inter. Aan ons om daar het juiste antwoord op te geven en de 3 punten in eigen huis te houden. Dat alles valt hopelijk te lezen in het volgende verslag!

=============================================

Competitie: Marvilde 4 - Rood Wit V 4
Datum: 30-09-2018
Uitslag: 6 - 3
Auteur: Rene van Genesen

2 gezichten maar wel 3 punten

Vandaag op het programma: Rood Wit Veldhoven 5. Een elftal dat zeker niet onderschat mag worden (zoals wij niemand mogen onderschatten), maar feit is wel dat elftallen van Rood Wit bij ons op het sportpark doorgaans geen punten pakken tegen onze helden. En na het ongelukkige gelijke spel van vorige week zou het ook wel heel fijn zijn om een lekkere overwinning te boeken. Onze tegenstander van vandaag won vorige week wel. Met 4-2 werd Brabantia 6 opzij gezet, en laat dat nou net het oude team zijn van onze verloren zoon Marc (Pullie) Pullens. Dat hij besloten heeft terug te keren op het oude nest breekt d’n Brab dus nu al op. Maar laten we nog niet op de zaken vooruit lopen, het gaat over Rood Wit V. 5 vandaag. Mark de Jonge, de man die net zo snel kinderen kan maken als zijn vorm terugvinden na een zware kruisbandblessure,  moest op het allerlaatste moment afhaken vanwege de geboorte van zoon Morris. Een aderlating, maar toch blijven er nog 15 hele goede voetballers over die in staat zouden moeten zijn om een goede pot op de mat te leggen. Dat lukte bij vlagen.. Ik kom er nog uitgebreid op terug, maar het lijkt erop dat we namelijk een nieuwe valkuil hebben: Het wisselbeleid! Ik verlang al bijna weer terug naar de tijden dat we op zondag met -10 maar net 11 man hadden, en dat we de week erna maar 9 man hadden vanwege de spierblessures veroorzaakt de week ervoor. Toen werd er tenminste niet zoveel gezeken..  #wisselbeleid is trending op twitter deze week, en ik vermoed dat er ook al een groepsapp aangemaakt is genaamd “wisselbeleid”, waarin alle wissels uitvoerig besproken worden. Ik zit natuurlijk niet in die groep, want ik moet die wissels uitvoeren. Geestelijk zeer belastend, maar ik zeur niet want ik doe het met liefde. Echter, als het elke week zo gaat als deze zondag kan ik opgenomen worden op de PAAZ met de winterstop. Een verslag van wederom een karakteristiek M4-potje voetbal.

Eerst de opstelling zoals ik deze in 1e instantie bedacht had: Richard Prinsen in de goal(onze keepers waren er niet deze week, maar gelukkig hebben we dan altijd een heel fijn alternatief!); Glenn, Berlo ©, Marcel en Bram; Robert, Hans, Jan en Kevin en in de spits Pul en Johan. Hans had het echter druk gehad ’s ochtends en was iets later. Dat kan, maar dan sta je reserve. Davy erin voor Hans dus. Broer Robert wilde echter toch liever de 2e helft voetballen, dus moest er weer geschakeld worden. Om het team niet teveel te wijzigen toch maar Hans erin als rechtshalf, omdat we op Rik zuinig moeten zijn en de overige wissels niet van nature echte rechtshalfs zijn. Die wissel pakte geweldig uit gelukkig, anders was ik vermoedelijk gelyncht. Vanaf het begin is namelijk duidelijk dat er 1 ploeg de baas is vandaag, en dat is Marvilde 4. Het voetbal is bij vlagen echt enorm goed, en het is gewoon wachten op goals. En laat het nou net Hans zijn die het bal opent! Een prachtige individuele actie wordt gevolgd door een kiezelhard schot in de lange hoek, en de 1-0 is een feit! Ter verdediging van onze tegenstander moet gezegd worden dat zij er wel heel veel misten vandaag, maar als iedereen er was geweest waren ze waarschijnlijk net zo kansloos geweest. In de 14e minuut valt al de 2-0. Het is captain Erwin van Berlo die een hele scherpe voorzet geeft, die zomaar bij de 2e paal binnen valt! Op rozen dus. Zeker als Hans en Pul in de 25e minuut een prachtige aanval op zetten, die door Hans prima afgemaakt wordt. 3-0, en gezien het spelbeeld zou het een makkelijke ochtend/middag moeten worden. Maar dat kunnen wij dus niet, normaal wedstrijden uit voetballen. De aandacht verslapt vrijwel meteen na de 3-0, waardoor Rood Wit zowaar op onze helft kan komen. Een voorzet wordt door Kevin met de hand uit de 16-meter gewerkt, en scheidsrechter Laurens Creemers kan niet anders dan een penalty geven. Deze wordt via de binnenkant van de paal loeihard binnen geschoten. 3-1 dus, en dat is toch anders de rust ingaan. Louis en Dave komen voor Berlo en Marcel, en Robert en Rik voor Hans en Pul. Met name voor Pul een zure beurt, maar aangezien Jan van Bokhoven (de beoogde wissel) zo enorm goed stond te spelen, viel de keuze toch op hem. Ik had me ergens toch wel een beetje zorgen gemaakt in de rust of het allemaal wel goed zou blijven gaan, maar daar had ik na een minuut in de 2e helft eigenlijk helemaal geen reden meer toe. Een diepe bal van Louis viel zomaar over keeper Stefan v/d Meijden heen, en wie anders dan Rik stond op de goede plek. 4-1, en dit zou klaar moeten zijn. Nou, niet dus.. Er was geen organisatie meer, geen overleg meer, passes kwamen niet aan en zelfs de duels werden niet meer aangegaan. Dat was goed nieuws voor de sterke spits van onze tegenstander, want die kon ongedekt bijna elke diepe bal aannemen en er iets gevaarlijks mee doen. Dat resulteerde in de 55e minuut in de 4-2, en 10 minuten later was het zelfs 4-3! In de problemen tegen een tegenstander die de gehele wedstrijd nergens aanspraak op mocht maken. Het lijkt wel of het elke keer zo moet, en dat frustreert enorm. Ik hoop dat dat bij iedereen frustreert, maar volgens mij waren er gewoon nóg mensen die zich drukker aan het maken waren over de wissels. Er moest ingegrepen worden, dus Marcel kwam terug centraal achterin. Louis werd hierdoor linksback, en daardoor kwam de rust ook weer terug in het spel. In de 75e minuut werd dan eindelijk de genadeklap uitgedeeld. Davy met het geweldige voorwerk, Rik met de klinische finish. Dat afmaken ging sowieso een heel stuk beter vandaag, dus dat is positief naar de volgende wedstrijden toe. Door een zeer knullige, maar erg knap afgemaakte eigen goal werd het in de 77e minuut ook nog 6-3, en daarmee was de wedstrijd helemaal klaar. Het eindsignaal kwam gelukkig geen seconde later dan nodig, waarna er toch een klein feestje gevierd kon gaan worden. Hoe (bij vlagen) moeizaam ook, het blijven natuurlijk wel gewoon 3 punten..

Een opperbeste stemming na de wedstrijd. Het eerste rondje was van Louis vanwege zijn verjaardag, en dat werd uiteraard enorm gewaardeerd. Fijne vent om erbij te hebben! Waarschijnlijk was dit ook meteen de laatste zondag dat er nog lekker buiten gezeten kon worden, en daar werd gretig gebruik van gemaakt. Middelpunt was Jan, die 2 centimeter gegroeid is zondag vanwege alle complimenten aan zijn adres. Maar toen de zon achter de wolken verdween, was ook de euforie vanwege de eerste overwinning meteen weer weg. Het ging alleen nog maar over de wissels.. Jammer, maar ik heb in de gaten dat dat nog wel vaker zo zal zijn. Je kunt het niet voor iedereen goed doen, ondanks dat ik dat wel altijd probeer. Er is echter één ding belangrijker dan eenieders welbevinden, en dat is het team. Ik weet niet wat fijner bekt: “we hebben verloren maar ik heb wel 90 minuten mogen voetballen van de trainer”, of toch “ik heb een helft alles gegeven, en we hebben wéér gewonnen vandaag”! Bij mij altijd die laatste in ieder geval! Onze nieuwe leider Ronnie Saris (Ad Senders heeft een sabbatical genomen, die hem natuurlijk van harte gegund wordt!) was ook heel duidelijk in zijn mening: hij wil alles doen wat een leider hoort te doen, als het maar niet de wissels zijn!! En dat heb ik dan weer het liefst, want dat scheelt dan tenminste weer een hoop discussie. J  Vanaf volgende week start voor ons een serie met louter onbekende tegenstanders, en de eerste in die reeks is Nieuw Woensel 5. Aftrap om 10:00 op Sportpark ’t Bokt te Eindhoven. Als we deze wedstrijd zonder gezeur af kunnen werken, volgt er volgende week weer een nieuw verslag.

=============================================

Competitie: Hoogeloon 3 - Marvilde 4
Datum: 25-09-2018
Uitslag: 2 - 2
Auteur: Rene van Genesen

Beloning blijft uit in kletsnatte seizoensouverture

Eindelijk! We zijn weer begonnen.. De zomerstop duurde weer erg lang, maar dat kwam het management van het grote Marvilde 4 eigenlijk wel prima uit. Na het sportief toch wel enigszins teleurstellend verlopen seizoen 2017-2018 was er zodoende de tijd om op zoek te gaan naar versterkingen voor de maestro’s van Meerveldhoven, en die zijn er voldoende gevonden. In die mate zelfs, dat het volgende week al zo gaat zijn dat er mensen bij andere elftallen mee gaan doen omdat we er teveel hebben. Totale waanzin natuurlijk, maar oh zo fijn als je leiding wil geven aan een verzameling prachtmensen met als altijd dezelfde doelstelling: het beklimmen van de berg Olympus! Ik heb geen zin om iedere nieuweling uitgebreid te gaan beschrijven, maar de namen geef ik graag. In willekeurige volgorde: Louis Verwimp, Mark Buizert, Marc Pullens en Kevin Hermann. Neem daarbij de terugkeer van de langdurig geblesseerden Mark de Jonge en Robert Regeling, en dan heb je er zomaar 6 potentiële basisklanten bij. De potentie kwam er in ieder geval volledig uit in de bekerwedstrijden tegen Rood Wit V 4 (8-2 winst) en Knegselse Boys 2 (1-3) winst, maar bleef achterwege tegen UNA 6 (3-2 nederlaag). Door de nederlaag tegen UNA is het bekeravontuur al voorbij, maar daar is binnen M4 niemand echt rouwig om. Zo kan de focus op de competitie, en die begon afgelopen zondag op Sportpark de Roetwijer tegen de lokale helden van Hoogeloon 3. Een verslag van een wedstrijd waar wij patent op blijken te hebben.. (bedankt Jan!)

De wedstrijd tegen UNA ,én het hele vorige seizoen heeft één ding duidelijk gemaakt: wij (ik in het bijzonder) mogen niemand onderschatten. Daar moet echter tegenover staan dat wij onszelf niet mogen onderschatten. Toch, als je aankomt op het sportpark van je tegenstander en je ziet dan Barry Graat (voormalig vedette van Bladella en maker van 1761 goals in het 1e van Hoogeloon) het veld oplopen, dan ga je automatisch toch even kijken hoe sterk je tegenstander eigenlijk is. Die analyse was snel gemaakt: de borst mocht nat gemaakt gaan worden. Dit was duidelijk een team dat zeer goed weet hoe het Haasje hoest, en het was dan ook geen verrassing te horen dat zij kampioen waren geworden in de 6e klasse het voorgaande seizoen. Dit soort teams gaan we echter wel meer tegen krijgen op onze missie, dus laten we maar gewoon lekker van onze eigen kracht uit gaan de rest van het seizoen. Deze 11 mochten starten deze druiligere zondag: Buizert; Bert, Dave, Louis, Martijn; Marcel, Jan, Mark, Glenn; Hans & Rik. Wissels: Kevin, Johan, Frank, Robert & Bram. Daaraan kun je wel zien dat het menens is dit seizoen! Zo erg zelfs, dat Martijn de (prestatie) druk op zijn darmen niet meer aan kon vlak voor aanvang en even de WC op moest gaan zoeken. Geen probleem, want dan gaat Bram er gewoon in. En daar noem ik meteen even iemand op! De bekerwedstrijd tegen Knegsel maakte duidelijk dat Bram snode plannen heeft dit seizoen. Ik weet niet waar zijn enorme longinhoud vandaan komt ineens, maar het zou mij niet verbazen als onze knuffelbeer last van astma blijkt te hebben en als gevolg daarvan het puffertje van ene C. Froome geleend heeft. Maar dat is van later zorg. De wedstrijd dan! Het begin is afwachtend te noemen. De bal gaat bij beide ploegen lekker rond, zonder dat daar echte kansen uit komen. Na een minuut of 10 is het echter Marvilde 4 dat besluit het initiatief te nemen. 10 minuten later hadden de punten eigenlijk al in de pocket moeten zijn, maar het vizier van onze voorwaartsen bleek nog niet volledig goed afgesteld te staan zo vroeg in het seizoen. Rik biedt eerst collega Hans een niet-, maar blijkbaar toch wel-te-missen-kans, waarna onze voetballende meisjesmagneet zelf ook nog 2 keer mist oog-in-oog met de keeper. Wie voelt hem al aankomen? Jazeker! De eerste diepe bal naar voren van Hoogeloon valt precies tussen Dave en Louis in, klutsje, 1-0 Hoogeloon. Om gestoord van te worden! Daarna is het Hoogeloon dat het initiatief neemt, maar gelukkig blijven meer doelpunten uit. Vlak voor de pauze keert de rust terug bij M4, en dat resulteert in de 42e minuut in de 1-1. Dave met een geweldige bal op Rik, die op zijn beurt niet verzaakt. Met 1-1 wordt de rust bereikt, en het lag in de lijn der verwachting dat onze helden de stijgende lijn zouden doorzetten in het 2e bedrijf. 3 wissels moesten daar mede zorg voor gaan dragen (Kevin, Martijn en Johan voor Bert, Glenn en Bram). Hoogeloon sputtert in het begin van de 2e helft nog wat tegen, maar daarna is er maar één ploeg die aanspraak mag maken op de winst. En toen ook nog de beste voetballer van de tegenstander het veld moest verlaten met een blessure, waren er nog maar weinigen die nog iets gaven voor de kansen van de thuisploeg. Uit de ware kansenregen die volgde werd echter maar 1 keer gescoord, maar niet door de minste. Het was namelijk Dave Wilbers die zeer attent reageerde op een doorschietende bal en zo zijn team naar de gewenste voorsprong schoot! Een verschil van 1 doelpunt brengt altijd risico’s met zich mee, maar tegen een tegenstander die net als Klaas Dijkhoff het geloof al lang verloren was, mag je gewoon niet meer in de problemen komen. Een goal meer was voldoende geweest, maar het wilde gewoon niet lukken. Sterker nog, in de laatste minuut komt een bal die geruimd wordt door de verdediging van Hoogeloon met wat geluk voor de voeten van de eerder genoemde spits Graat, en Marcel kan niks anders doen dan een overtreding maken die een penalty oplevert. Deze wordt benut, en de prima leidende scheidsrechter fluit meteen hierna  voor het einde van de wedstrijd. 1 puntje maar, en dat was vandaag veel te weinig. Wel een punt meer al dan vorig jaar na de eerste 4 wedstrijden bij elkaar, maar daar gaat dat zuur gevoel niet van weg. Volgende week wacht Rood Wit V 5, en dan moeten alle koppen weer dezelfde kant op staan om de 3 punten wél over de streep te trekken. Kwaliteit is er namelijk genoeg.

Toch maar even m’n zorg uitspreken. 16 man is een weelde, maar alleen als iedereen zich weg wil cijferen voor het team en niet alleen op eigen genoegdoening uit is. Een snelle rekensom leert namelijk dat, mochten we elke week 16 man hebben, iedereen eens in de 2 wedstrijden een helft reserve staat. Kun je moeilijk over doen, maar dat heeft volgens mij geen zin. Vorig jaar hadden we te weinig man en was het elke week drama, dus laten we allemaal genieten van de weelde en als je reserve staat positief naar het team zijn. Haantjesgedrag bewaren we lekker voor de 3e helft.. Tot zover de belerende noot. Nu even een dankwoord, en wel aan Ton van Lierop, Gerrie de Jonge en Ton van Lierop voor de support afgelopen zondag tijdens de Kempische moesson. Dat er voor jullie nog veel zonnige zondagen mogen komen! Aanstaande Zondag wacht zoals gezegd de volgende opgave (Jongelingsveld, aanvang 11:00), en wederom hebben we 16 man ter beschikking! Na de wedstrijd is het groot feest in de kantine vanwege de start van het seizoen (net of daar een reden voor nodig is in ons Bavariapaleis), en het zou toch fantastisch zijn om dat feest met 3 punten te vieren. In dat geval: volgende week weer een verslag!

=============================================


JoomlaWatch Stats 1.2.8_04-dev by Matej Koval