Get Adobe Flash player


Competitie: Valkenswaard 6 - Marvilde 4
Datum: 25-11-2018
Uitslag: 3 - 5
Auteur: Rene van Genesen

Terug op kop na late ontsnapping op Uilennest

Het was maar rustig afgelopen week in de Marvilde 4 groepsapp. Dit had natuurlijk alles te maken met de kansloze nederlaag van vorige week, die als gevolg had dat de koppositie uit handen werd gegeven. Niet vreemd dat iedereen uitgebreid de tijd nam om deze klap te verwerken. Het is natuurlijk ook niet niks als je helemaal niet meer weet hoe verliezen eigenlijk aanvoelt, en je krijgt dan ineens met 3-0 klop terwijl je dacht dat je “makkelijk” zou gaan winnen. Ik kan natuurlijk niet bij iedereen in het koppie kijken, maar geloof mij maar dat er afgelopen week flink in de spiegel is gekeken door iedereen. En terecht, want zo’n collectieve off-day als vorige week zondag mag gewoon niet meer voor komen. Tijd dus voor eerherstel, en de tegenstander die daar voor op het menu stond heette Valkenswaard 6. Traditioneel een moeilijke wedstrijd voor onze helden, dus een mooie gelegenheid om het gekrenkte ego een boost te geven. Aan het personeel zal het zeker niet liggen, want er waren zoveel aanmeldingen dat vriend Dave vrijwillig een snipperdag opnam gisteren. 16 unieke persoonlijkheden dus, die als eenheid moesten acteren in een poging 3 punten mee terug te nemen naar Veldhoven. Hoe dat afgelopen is ga ik hieronder optekenen..

De opstelling: Rob; Kees, Berlo ©, Marcel, Glenn; Robert, Davy, Jan, Martijn; Rik & Kevin. Wissels: Pul, Frank, Bram, Mark & Johan. Gewaagde reservebeurten volgens de Hoofdpersonen zelf, want je bent als trainer niet heel bang als je je 5 beste spelers niet opstelt J. Gelukkig heb ik ook een grenzeloos vertrouwen in de 11 man die wél aan de start stonden, anders had ik alles weer om moeten gooien. De wedstrijd dan.. Onze helden beginnen er eigenlijk prima aan. De bal gaat soepel rond, en Valkenswaard heeft eigenlijk niks in te brengen. In de 5e minuut volgt de beloning al, en het is Martijn die het bal mag openen. Onze Efteling-eindbaas gaat achter een vrije trap staan op randje 16, en streept de bal met enorme precisie langs de muur in het zijnetje. 0-1, en echt geen vuiltje aan de lucht. Na de 0-1 gebeurt er lange tijd heel erg weinig, tot aan de 32e minuut. Het is Davy die Martijn weg stuurt. Martijn houdt prima het overzicht en speelt Rik aan, die op zijn beurt koel en hard afwerkt. 0-2 dus, en wedstrijd gespeeld. Althans, dat zou denk ik bij elk ander team wel zo zijn. Zo niet bij Marvilde 4.. Ik denk dat het te saai was of zo in het veld, want toch lukt het weer om een zo goed als zeker gewonnen wedstrijd toch weer uit handen te geven. We schrijven de laatste seconden van de eerste helft, als een speler van Valkenswaard na een klutssituatie de bal voor de voeten krijgt en besluit uit te halen. Ik moet het anders verwoorden.. De bewuste speler kreeg zoveel ruimte en vrijheid van ons sterrenensemble, dat het zelfs onbeschoft zou zijn geweest als hij niet uitgehaald zou hebben. Hij raakt de bal helemaal verkeerd, maar wel precies zo verkeerd dat de bal met een hele rare curve onderkant lat binnen valt. 1-2 dus, en Valkenswaard heeft het geloof weer helemaal terug. Stiekem was er de hoop op een rustige 2e helft, maar door deze tegentreffer kunnen we gewoon weer vol aan de bak na de thee. Dat gebeurt met de 5 eerder genoemde wissels, en zij komen in plaats van Marcel, Robert, Glenn, Rik en Martijn. De 2e helft begon nog fraai van Marvilde-zijde. Het is Davy die van zo’n 25 meter op goal schiet, maar via de vingertoppen van de keeper gaat de bal er onderkant lat niet in. Ik denk overigens dat de bal over de lijn was, maar de kans dat een grensrechter van de tegenpartij daar voor gaat vlaggen is niet groot, en de scheids stond er te ver vanaf. Extra lullig is dat Valkenswaard vanuit de tegenaanval de 2-2 binnen volleert, en we weer gewoon van voren af aan kunnen beginnen. Nauwelijks terecht te noemen, maar we krijgen het wel weer voor elkaar. Complimenten moet ik wel uitdelen voor de reactie na de 2-2. Er wordt wel echt gevoetbald voor de winst, en Valkenswaard wordt terug gedrongen op eigen helft. Ze krijgen nog één grote kans, maar het van richting veranderde schot van de spits van Valkenswaard wordt door Rob op zeer kundige wijze tegen gehouden. Met Robert terug in de ploeg voor Jan en Rik voor Kevin wordt een ultieme poging gedaan de winst binnen te halen, en dat sorteert effect in de 79e minuut. Het is Pul die zich uit laten zakken aan de linkerkant, en met rechts een prima indraaiende voorzet aflevert precies tussen de 16 meter en de penaltystip. Rik zag een mogelijkheid om de bal meteen op de pantoffel te nemen en deed dat ook. Met binnenkant voet stuurt hij de bal heerlijk de beugel in, en we staan weer met 2-3 voor! Dan zou je denken: we blijven zo voetballen, want dan hebben we Valkenswaard precies waar we ze hebben willen en dan worden ze niet meer gevaarlijk. Dat gingen we dus niet doen.. In plaats daarvan zakten we in op eigen helft, en dat is nou niet echt ons spel. Een kleine 2 minuten na de 2-3 was het dan ook weer 3-3. Erwin kreeg  de bal wat ongelukkig tegen de arm aan, en de scheids kon niet anders dan een vrije trap geven die fantastisch mooi werd binnen geschoten. Nieuw puntenverlies lag op de loer, en dus ook vrijwel zeker een tijdelijke pas op de plaats in de race om het kampioenschap. Echter, terwijl de meesten van ons al getekend hadden voor een gelijkspel rent Rik nog maar eens achter een bal aan in het strafschopgebied van Valkenswaard. Onze blanke Usain Bolt wil de bal over een verdediger van Valkenswaard liften, maar die bewuste verdediger besluit zijn handen te gebruiken om de bal tegen te houden. Groot compliment voor de scheidsrechter dat hij dit ook als zodanig beoordeelde, en daardoor niet anders kon doen dan de bal op de stip te leggen. We schrijven de 88e minuut, en Pul mag de trekker over gaan halen. Onze spits blijft heerlijk rustig, en schiet de 3-4 keurig tegen de touwen. Zouden we deze voorsprong dan wel over de streep kunnen trekken? Sterker nog, bij de eerste de beste balverovering wordt het leder meteen diep gegooid op wederom de man met 12 longen Rik, en die wordt ondersteboven gelopen. Wederom in de 16-meter van de bosuilen, en weer luidt de straf hetzelfde: penalty! Weer Pul, nu beheerst in de andere hoek en de 3-5 is een feit. Pul krijgt nog dé kans op een hattrick geboden door Mark, maar hij wacht te lang waardoor de bal van de lijn gered kan worden. Daarna vindt de leidsman het welletjes, en blaast voor het einde van wederom een enerverend potje voetbal van ons idolenelftal. Ook deze week lukte het niet om een keer lekker ontspannen naar een makkelijke overwinning te voetballen, maar niemand die daar moeilijk over zal gaan doen. De 3 punten zijn binnen, en we kunnen achterover leunen en kijken wat de concurrentie doet..

En die deden hele goede zaken voor ons! Maarheeze verloor met 0-4 van Geldrop (goed elftal!), en Rood Wit kwam niet verder dan een 2-2 gelijkspel op bezoek bij Hoogeloon. Onze moeizame overwinning bleek dus goud waard te zijn, want nu staan we weer bovenaan! Met evenveel verliespunten als Rood Wit, maar inmiddels met 3 punten voorsprong op Maarheeze. Dat is allemaal leuk natuurlijk, maar nu moeten we dus op gaan passen dat we niet dezelfde fout gaan maken als tegen RKGSV. Volgende week komt DVS namelijk op bezoek, en dat wordt ook gewoon weer een hele zware pot. Niks geen onderschatting dus, want dan is de zege van gisteren weer helemaal voor niks geweest. Aangekomen bij Marvilde blijkt duidelijk dat de Sint in het land is, want binnen een mum van tijd zitten alleen Pul en uw verslaggever er nog. Koning van de woordgrap Roland Zimmerman doopt onze matchwinner tot “Pupul van de week”, en krijgt daarmee de lachers op zijn hand. Een van de weinige hoogtepunten op een hele saaie grijze dag in November, waar het echte vuurwerk ’s morgens in Valkenswaard al aangestoken was. Op dus naar de volgende hele belangrijke wedstrijd, waarin we gaan proberen de koppositie vast te blijven houden. Inmiddels hebben zich alweer 17 man aangemeld voor deze kraker, dus er zullen weer keuzes gemaakt moeten gaan worden. Uiteraard in het belang van het team, want winst weegt zwaarder dan persoonlijke belangen. Hopelijk valt daar alles over te lezen in het volgende wedstrijdverslag.

=============================================

Competitie: Marvilde 4 - RKGSC 2
Datum: 18-11-2018
Uitslag: 0 - 3
Auteur: Rene van Genesen

Marvilde 4 keert weer terug op aarde

Ik had heel graag willen vertellen dat onze helden wéér hadden gewonnen, na een fantastische pot waarin alles klopte en de tegenstander kansloos werd gelaten. Ik had ook heel graag de vergelijking willen trekken tussen Marvilde 4 en het fabuleuze Nederlands Elftal van afgelopen vrijdag. Dat ik de indrukwekkende verrichtingen zou mogen vereeuwigen van “Virgil” van Berlo, “Denzel” Wilbers en “Memphis” Regeling. Het liep allemaal even anders.. De enige vergelijking die ik naar aanleiding van de wedstrijd van afgelopen vrijdag kan trekken is die tussen Marvilde 4 en het Franse nationale elftal, want onze rolmodellen werden gister (afgelopen zondag) óók volledig overklast en verloren zeer terecht de ongeslagen status. Er zijn natuurlijk heel veel redenen te verzinnen waardoor zo’n nederlaag tot stand kan komen, maar bij mij staat “gemakzucht” op 1. Dat is geen verwijt, maar een logisch gevolg van ons competitieverloop. Zoals bekend hebben wij weinig makkelijke potjes gespeeld tot nu toe, en is het vaak zo geweest dat het kwartje nét onze kant op viel. Op een gegeven moment ga je met die gedachte alle wedstrijden in, en zeker tegen de ploegen die onder je staan. Gisteren (afgelopen zondag) werd die gemoedstoestand keihard afgestraft door een tegenstander die veel te laag op de ranglijst staat in verhouding met de voetballende kwaliteiten die het bezit. “Retour sur terre” (terug op aarde) schreef de Franse sportkrant L’equipe over hun geliefde Haantjes, en dat slaat zeker ook op onze superhelden. Misschien was dit wel nét wat we nodig hadden om de scherpte weer helemaal terug in de ploeg te krijgen, en is dit de opmaat naar een vervolg van de competitie waarin we elke wedstrijd allemaal 100% geven en niet meer grote fases gaan verslappen. Een verslag van de dag waarvan je allang wist dat die er aan zat te komen..

Tot zover mijn betoog van afgelopen maandag. Nu de rest. Het heeft er overigens niks mee te maken dat we verloren hebben dat het wat langer duurde deze week, maar meer met de beschikbare tijd. Tot zover, terug naar afgelopen zondag. Natuurlijk wilde iedereen winnen en gingen we vol goede moed de strijd aan. Het was jammer dat Hans het net niet kon halen waardoor het elftal weer door elkaar gegooid moest worden, maar dat zou niks mogen uitmaken als je al 6 keer op rij gewonnen hebt in verschillende samenstellingen. De opstelling: Rob; Kees, Erwin, Dave, Bram; Robert, Marcel, Louis, Martijn, Johan (jazeker, 5 man op het middenveld; Rik als eenzame spits. Dit leek een logische keuze voortbordurend op de wedstrijd tegen Unitas van de week ervoor, maar duidelijk is geworden dat qua vergankelijkheid het “weer” zware concurrentie heeft gekregen. Het geduld werd echter wel op de proef gesteld, want om 11:00 was er nog geen scheidsrechter. Die was iets later, en hield dat ook heel de wedstrijd vol. Om 11:10 kon er toch gestart worden, en eigenlijk was er gedurende de eerste helft heel weinig aan de hand. Aftastend, dat wel, maar onze helden waren echt niet de mindere van het selectie-elftal uit Gerwen. Ook onze tegenstander opereerde uiterst voorzichtig, maar dat is logisch als je tegen de koploper speelt en zelf in de middenmoot staat. Zoals elke wedstrijd was iedereen, zowel in- als langs het veld, aan het wachten op de openingsgoal van Marvilde 4. Die valt namelijk altijd (zeker thuis!), dus vandaag zeker ook wel. Nou, niet dus.. Onze tegenstander voetbalde dan wel zeer behoudend, maar had verdedigend de zaken prima voor elkaar. Het is inmiddels dan wel zo’n week geleden, maar ik kan me geen echt grote kans heugen voor het vlaggenschip van het Jongelingsveld. RKGSV rook inmiddels ook wel dat er tegen dit Marvilde 4 iets mogelijk was, en besloot de voorwaartsen eens aan het werk te zetten. Hadden ze dat maar vanaf het begin gedaan, want dan hadden we ons nog kunnen wapenen. Vooral de nummer 10 had alles wat een spits moet hebben, en hoort eigenlijk volgens mij niet in het 2e van Gerwen thuis. Dat terzijde, want onze tegenstand werd vanaf het moment dat RKGSV ging pushen redelijk abominabel. Eigenlijk gaf niemand thuis, en werd er teveel gekeken naar de ander. En dat is niet hoe wij normaal horen te acteren.. De 0-1 in de 27e minuut was dan ook een logisch gevolg, al is het altijd zuur als dat via een onoverzichtelijke spelsituatie moet gebeuren. Na de 0-1 was het nou ook niet zo dat de mouwen eens flink opgestroopt werden, maar leek het meer dat de berusting in de eerste nederlaag zijn intrede had gedaan. En heel eerlijk: bij uw verslaggever ook. Met 0-1 werd de rust gehaald, en in de rust bleken er nogal wat omzettingen nodig. Louis was al in een eerder stadium klaar vanwege nekklachten en werd vervangen door Hans, en voor hem lijkt het al winterstop te zijn. Zuur, en zeker als de captain ook niet verder kan. Besloten werd om de 2e helft druk te gaan zetten, en met die gedachte kwam Kevin er bij in de spits voor de benodigde snelheid. Marcel nam de plek van Erwin in, waardoor er weer 2 man centraal op het middenveld kwamen te spelen. Het had achteraf denk ik niet uitgemaakt hoe we waren gaan spelen, want deze wedstrijd hadden we nooit gewonnen. In de 51e minuut werd het 0-2 voor RKGSV, en wel mede door de hernieuwde spelopvatting. Balverlies is dodelijk als je druk gaat zetten, en dat gebeurde helaas. De bal werd over onze laatste lijn gegooid, en het sprintduel dat volgde tussen Marcel en de Edwin van Ankeren van RKGSV was oneerlijk. 0-2, einde wedstrijd. Even veerde iedereen op toen het 1-2 leek te worden, maar dat bleek in buitenspelpositie te zijn. De 100% penalty die we hadden moeten krijgen laat ik buiten beschouwing, want die paste ook niet in het wedstrijdbeeld. Al weet je natuurlijk nooit welke krachten er daarna misschien vrij waren gekomen.. Het werd in de 73e minuut ook nog 0-3, maar dat was alleen leuk voor de nietsbetekenende statistieken. Over de wedstrijd valt verder niet veel meer te vertellen. Er kon eindelijk wel een keer uit voorzorg gewisseld worden, maar dat is toch fijner bij een 5-0 voorsprong. Het was gewoon heel slecht, en dat weet iedereen binnen Marvilde 4 zelf ook wel. Zonder de benodigde inzet en strijdvaardigheid verlies je van iedereen in onze klasse, dus het is maar goed dat we dat nu ingezien hebben. Kop op, kin omhoog en op naar de volgende wedstrijd. Zondag Valkenswaard 6 uit om 10:00, en dan moeten we er gewoon weer staan. We doen niet voor niks mee om de titel verdomme!

De berusting was er vrij snel na de wedstrijd, en gelukkig de lach ook. Totdat de uitslag van Maarheeze bekend was stonden we namelijk nog bovenaan, dus daar is nog even van genoten. Zij wonnen benauwd van WODAN met 2-3, wat als gevolg heeft dat we weer in de achtervolging mogen. Dat ligt ons misschien ook wel beter.. We zijn van de druk van het ongeslagen zijn af, en hopelijk gaan we daardoor weer lekker vrijuit ballen. Wat maakt ons het uit! Dood, of de gladiolen. Na een zeer vermakelijke middag in ons clubhuis werd er besloten om ’s avonds nog mee te doen aan de Pubquiz bij onze geweldige sponsor Café-Zaal Sint Joris ™. Het ging echter fout bij het verzinnen van de teamnamen.. Een aantal belhamels vond het leuk zich “RKGSV 2” te noemen, terwijl het andere deel van de Marvilde-familie wél eergevoel had en “Marvilde 4” als teamnaam koos. Ten overvloede waarschijnlijk, maar deze strijd won Marvilde 4 wel.. Zondag moeten we er gewoon weer staan, en weer gaan leven van wedstrijd naar wedstrijd. Iets wat ik mezelf ook kwalijk neem naar aanleiding van afgelopen zondag. 100%, en volle bak voor de winst. Het volgende verslag volgt dus hopelijk al heel snel weer..

=============================================

Competitie: Unitas'59 5 - Marvilde 4
Datum: 11-11-2018
Uitslag: 1-4
Auteur: Rene van Genesen

Dapper Unitas slachtoffer van eigen succes

En zo zijn we aangekomen bij wedstrijd 7 van dit uiterst succesvolle seizoen tot dusver. Tegenstander deze week is het 5e van Unitas’59 uit Eindhoven, de nummer 6 in de stand voorafgaand aan deze wedstrijd. Voor ons een totaal onbekende tegenstander, maar de opdracht is duidelijk: er moet gewoon wéér gewonnen gaan worden. Dat klinkt allemaal heel makkelijk, maar het verhaal wordt een stuk lastiger als voor de wedstrijd blijkt dat je maar de beschikking hebt over 1 echte (fitte??) wissel. En het wordt allemaal nog vervelender als je een tegenstander treft die heel duidelijk van plan is om niet te gaan verliezen en daartoe ook een prima tactiek bedacht heeft. Zoals jullie allemaal weten beginnen onze thuiswedstrijden standaard om 11:00, maar gister is duidelijk geworden dat wij uit ook pas om 11:00 beginnen te voetballen ook al begint de wedstrijd om 10:00. In de eerste helft was het publiek de grote verliezer, maar dat werd in het laatste half uur van de wedstrijd helemaal goed gemaakt! Een verslag van een volgend examen dat weer met goed gevolg werd afgelegd.

De ziekenboeg werd nog maar eens wat uitgebreid na de wedstrijd van vorige week tegen Geldrop. Zoals bekend zaten Mark, Pul & Kevin daar al in, maar zij kregen deze week gezelschap van Davy. De uitblinker van vorige week bleek een enkelbandje opgerekt te hebben en was zodoende niet beschikbaar voor de wedstrijd tegen Unitas. En daar kwam gisteren tijdens de warming-up Jan ook nog bij. Geen kuitblessure, maar de hamstring deze keer. Jammer, want Jan was de logische vervanger voor Davy geweest. Ik blijf hoop houden dat Jan voor de winterstop nog een keer helemaal vrij van klachten is.. Omdat de geplande reservebeurt van Marcel op deze manier ook niet door kon gaan, bleven alleen Frank en Louis als potentieel wisselmateriaal over. En aangezien Frank maar maximaal 10 minuten tot een kwartier kan voetballen was het maar te hopen dat iedereen heel zou blijven vandaag. In deze opstelling werd dat geprobeerd: Buizert; Glenn, Berlo ©, Dave, Bram; Robert, Marcel, Hans, Kees; Johan & Rik. Over de eerste helft kan ik kort zijn: die was echt niet best.. Onze helden kwamen niet aan voetballen toe door de goede veldbezetting van Unitas, Unitas zelf deed te weinig met het (optisch) veldoverwicht en iedereen was enorm blij toen de scheidsrechter floot voor de rust. Hoogtepunt van de eerste helft was Frank, die de zelfgemaakte eiersalade van Daniëlle (vriendin Marcel) van de avond ervoor om had weten te zetten in darmdampen waar iedereen langs de kant regelmatig de handjes voor op elkaar kreeg. De eerste helft paste verder prima in het troosteloze decor waarin deze zich afspeelde. Een achterafveld waar je nog niet dood gevonden wil worden, geen dug-outs, geen omheining dus veel oponthoud omdat de bal elke keer 100 meter verder gehaald moet worden, schrale wind... Het nodigde allemaal ook niet uit om tot grootse prestaties te komen. Het was duidelijk dat er iets omgezet moest gaan worden, maar wat precies wist het Technisch Hart nog niet. Louis kwam er in voor Bram, maar dat had geen enkele tactische reden. Nee, de oplossing van de puzzel kwam deze keer vanuit de spelersgroep zelf. En ere wie ere toekomt: Glenn was de grote inspirator. Dat de vader van de afgelopen week geboren Kay voetballend aan een geweldig seizoen bezig is had ik al verteld, maar dat hij nou ook nog verstand van het spelletje gaat krijgen had niemand aan zien komen. “Weet je wat mij moeten doen trainer? Wij moeten met 3 centrale middenvelders gaan spelen en dan ga ik daar lekker alle gaten dicht lopen”. En dat was inderdaad de oplossing voor ons probleem, want met onze nieuwe tactiek was Marvilde 4 de bovenliggende partij in de 2e helft.

Marvilde drong aan, kreeg enkele prima kansen en het wachten was op de eerste goal. Die kwam er, maar werd gemaakt door Unitas. Volledig tegen de verhouding in op dat moment, maar dat boeit niemand iets denk ik. Een voorzet van links werd door de nummer 7 van Unitas (goede voetballer) al glijdend achter keeper Buizert geschoven. Die had weer de pech dat de bal net voor hem op leek te butsen. Hoe dan ook: in de achtervolging dus. We schrijven de 55e minuut, dus er was nog tijd genoeg om de schade te herstellen. En dat gebeurde wel heel vlug. Wat er met onze tegenstander gebeurde na de 1-0 weet ik nog steeds niet, maar ineens lag er overal op het veld ruimte. Dat is wel lekker als Rik voorin rondloopt en Johan hem assisteert vanaf de linkerflank. In de 57e minuut valt dan ook de 1-1 al. Een lange bal van achteruit wordt in de middencirkel doorgekopt door Marcel, waardoor Rik vrije doortocht heeft richting de goal van Unitas. Rik had al wel wat kansjes gehad (helaas zonder succes) maar dit was veruit de grootste. Dat had onze Boy Wonder zelf ook in de gaten, en zonder aarzeling schoof hij de bal uiterst precies langs de vijandelijke keeper. Deze goal was precies wat we nodig hadden, want ineens was Unitas gedegradeerd tot figurant in deze wedstrijd. In de 60e minuut valt de 1-2 al. Het is nu Rik die Johan bediend, en gezegd moet worden dat onze killer de bal geweldig binnen schiet vanaf de 16 meter. En het feest gaat gewoon door! 62e minuut, 1-3! Het is Hans die Rik bediend, en Rik beslist de wedstrijd. 5 gekke minuten waren dus genoeg om een wedstrijd te laten kantelen en winnend af te sluiten. Over efficiënt gesproken. Van Unitas is op een klein kansje na niks meer vernomen in de 2e helft, en dat is een compliment voor het hele team. Het leek wel of onze tegenstander niet wist hoe het met de verkregen voorsprong om moest gaan, want er had wel iets meer voor ze in gezeten als ze geduldig waren blijven voetballen. Smetje op de 2e helft is dat zowel Louis (nek) en Glenn (enkel) geblesseerd naar de kant moesten. Hopelijk valt het allemaal mee, want de ziekenboeg zit al vol genoeg. Zo kon Frank toch nog mooi een paar minuutjes meepakken en komt hij steeds dichter bij het grote doel: een volledige helft voetballen!! In de 78e minuut werd de 1-4 eindstand genoteerd. Rik anticipeerde op een lange bal van achteruit van onze captain, gaf een prachtige pass vanaf rechts op Johan,  en die rondde na het betere kap- en draaiwerk prima af. De uitslag had nog een stuk hoger uit kunnen vallen, maar gezien de omstandigheden is 1-4 gewoon prima. Ook na speelronde 7 staan we dus nog bovenaan, en kunnen we weer door naar het volgend project. Dat project heet RKGSV 2, en die komen volgende week op bezoek op het Jongelingsveld. Wéér een totaal onbekende tegenstander, maar die liggen ons wel is gebleken.

Na de wedstrijd is er nog een overwinningsbiertje gedronken in de kantine van Unitas, maar daarna ging ieder zijn eigen weg omdat we allemaal rechtstreeks naar sportpark ‘t Bokt waren gekomen. Zelfs Louis ging meteen terug naar Steensel, maar dat had vermoedelijk meer te maken met de zaterdagavond. Hopelijk is dat volgende week anders, want dan spelen alleen wij en het 1e thuis. Eens kijken of wij ons vaandelteam kunnen inspireren tot resultaten, want daar draait het even niet zo lekker de laatste weken. Misschien is het wel goed om ons als voorbeeld te nemen.. In onze reserve 5e klasse is gisteren de “vorentscheidung” wel gemaakt. Rood Wit had een baaldag opgenomen en was dus vrij, maar de topper Maarheeze 4 – Hoogeloon 3 stond wel op het programma. Hoogeloon was het enige team dat net als ons nog ongeslagen was, maar kreeg met 6-1 flink klop. Maarheeze, Rood Wit en wijzelf lijken het hierdoor uit te gaan maken dit seizoen, maar dat kan alleen door elke wedstrijd serieus te benaderen want er is er nog geen echt makkelijk geweest deze jaargang. Dat zal volgende week niet anders zijn.. Wie weet tot dan!

=============================================

Competitie: Geldrop 4 - Marvilde 4
Datum: 04-11-2018
Uitslag: 1-2
Auteur: Rene van Genesen

Ool zwaarste horde tot dusver genomen.

De vraag die velen van ons bezig houdt de laatste weken: gaan we nog ooit een keer een makkelijke wedstrijd krijgen dit seizoen? Met de inzet en kwaliteit van gisteren hadden we elke wedstrijd dit seizoen waarschijnlijk makkelijk gewonnen, maar gisteren troffen we echter onze sterkste tegenstander tot nu toe. Voor aanvang van het seizoen was Geldrop 4 aangemerkt als titelkandidaat door onze Johan (heeft familie in dat team voetballen), maar de uitslagen tot nu toe deden anders vermoeden. Geldrop staat in de grijze middenmoot, en verloor vorige week zelfs nog van het tot dan toe puntloze Brabantia 6! Onderschatting ligt dan natuurlijk op de loer, maar daar was niks van te merken bij onze helden. Allemaal strakke koppies, want we zijn op een missie die nog lang niet klaar is. En dat iedereen daar deel van wil uitmaken wordt steeds duidelijker, want op het toppunt waren er 19 aanmeldingen voor deze wedstrijd! De wedstrijd tegen WODAN heeft echter toch de sporen nagelaten, want in de loop van de week bleken Kevin en Mark toch niet fit genoeg om te spelen. Dave heeft aan die wedstrijd nachtmerries overgehouden waarin hij achterna gezeten wordt door een troep “Orks”, maar daar viel gelukkig wel mee te voetballen. Uiteindelijk kwamen we toch weer uit op 16 man, en daar lag ook meteen de sleutel tot het succes.. Geldrop bleek namelijk last te hebben van het probleem waar wij jarenlang mee te kampen hebben gehad, namelijk onderbezetting.. Een verslag van een wederom episch duel uit de krochten van het amateurvoetbal.

Meer nieuws uit de ziekenboeg: Jan is weer fit, maar daar staat tegenover dat Pul vrijdag tijdens het zaalvoetballen een hamstringblessure heeft opgelopen. Hopelijk gaat dat allemaal niet al te lang duren. Er werd gestart in de volgende opstelling: Rob; Bert, Berlo ©, Marcel, Bram; Robert, Davy, Jan, Glenn; Johan & Rik. Wissels: Hans, Martijn, Frank, Louis en Dave. Een behoorlijk lange warming-up deze zondagochtend, want als wij om 10:30 staan te trappelen om te beginnen is onze tegenstander (net als de scheids overigens) nog in geen velden of wegen te bekennen. Het zal een stukje psychische oorlogsvoering zijn geweest, want om 10:40 staat ook Geldrop klaar om te beginnen. Nadat de scheidsrechter tegen iedereen persoonlijk gezegd heeft de mondjes dicht te houden kunnen we dan eindelijk beginnen. Al heel snel is duidelijk dat we echt aan de bak zullen moeten vandaag. Onze opponent is fysiek een stuk sterker dan ons, en ze kunnen stuk voor stuk ook nog eens prima voetballen. Vooral de aanvoerder, rechtsbuiten en spits springen er bovenuit. De eerste 10 minuten zijn echter voor ons, zonder dat we echt hele grote kansen krijgen. Hoogtepunt is een enorme knal van Davy op de lat, waar de keeper alleen maar naar kon kijken. In de 10e minuut wordt het dan toch 0-1! Het is Bram die weer eens een magische voorzet geeft die precies op de lat valt. De keeper kan de bal niet verwerken, en het is voor Johan vrij makkelijk om de bal van 2 centimeter afstand binnen te schieten. Daar is dan de voorsprong, maar die heeft niet de gewenste uitwerking. In plaats van gewoon nederig op de rug te gaan liggen en het verlies te accepteren, gaat Geldrop ineens voetballen. En goed! Een vrij makkelijk concept (spits inspelen, kaatsen, bal op enorm snelle rechtsbuiten), maar als dat goed uitgevoerd wordt erg dodelijk. Tot 4 x toe mogen er 2 aanvallers alleen op Rob af, maar het loopt maar 1 keer fout af. Erwin haalt 1 bal van de lijn, 2 x wordt voor open goal gemist, en 1 x is Rob kansloos als de bal door zijn benen in de goal geplaatst wordt. Bram heeft het heel zwaar, net zoals het gehele team. Hoe kan het dat dit Geldrop zo weinig punten heeft? Eigenlijk is het een wonder dat we met 1-1 de rust halen, maar het mag ook wel een keer mee zitten. Moeten ze maar gewoon op tijd komen. Bij het verlaten van het veld smeekt Bram of hij uit zijn lijden verlost kan worden, en dat kon. Glenn neemt de linksbackpositie over van onze knuffelbeer, en Martijn komt erin op de plek van Glenn. Dat zou een hele fijne omzetting blijken, want Glenn is al weken in de vorm van zijn leven en trok die lijn lekker door in het tweede bedrijf. Verder komt Hans voor Jan, Dave voor Bert en Louis voor Johan. Geen paniek in de rust. Sterker nog, er lijkt wel een of andere waas van vertrouwen over dit team heen te hangen.

En dat bleek wel bij aanvang van de 2e helft. We zijn eigenlijk amper begonnen, als Rik besluit achter een diepe bal van achteruit aan te jagen. Dat levert zoveel paniek op in de defensie van Geldrop, dat er ineens de situatie is dat Rik zo vrij als een vogeltje met de bal op de achterlijn staat. Onze golden boy behield fantastisch het overzicht, en stelde Hans in staat om de 1-2 binnen te schieten! Mooi om te zien dat Rik keihard blijft werken in de wedstrijden dat het iets minder gaat, want een betere tegenstander heeft hij bij ons nog niet gehad. Verrassend genoeg is er na de 1-2 nog maar vrij weinig van Geldrop vernomen. Dat had absoluut te maken met het feit dat wij de zaken prima op orde hadden (alleen maar zevens of hoger), maar in de loop van de 2e helft ook wel met de conditie van onze tegenstander. En dan is het vervelend als je geen wissels hebt, dat gevoel kennen wij. De tropische verrassing die er nog wel in kwam begon met een prima assist op onze Rik, die het cadeautje helaas niet uit wist te pakken. Geldrop kwam niet verder dan schoten van afstand, en de supersnelle rechtsbuiten is volgens mij niet eens meer aan de bal geweest in de 2e helft. Daarentegen had Geldrop steeds meer overtredingen nodig om de Meerveldhovense aanvalsmachine te stoppen, en was het eigenlijk wachten op de beslissing. Die had kunnen vallen uit een penalty, maar tegenwoordig mag je als speler in de 16-meter een bal klemvast pakken met 1 arm. De scheids had het schijnbaar niet gezien, dus daar doe je dan niet veel aan. Na 55 minuten floot de scheidsrechter dan eindelijk voor het laatst, en mochten er weer 3 punten bijgeschreven worden aan het toch al indrukwekkende totaal. Geldrop uit kun je maar vast gewonnen hebben, want dat gaat niet veel ploegen nog lukken als ze zo blijven voetballen als in de 1e helft. Dat durf ik wel met zekerheid te zeggen. Het was ook zeker niet zo dat de eerste helft zo veel slechter was dan de tweede van onze kant, dat lag volledig aan het spel van Geldrop. Dat is dus ook winst, laten zien dat we wel degelijk 2 goede helften kunnen spelen. Met de 3e helft zou het voor een groot gedeelte van het team toch al wel goed gaan komen namelijk..

En toch geen complete euforie na de zwaarbevochten overwinning. Dat zal de vermoeidheid geweest zijn, want het is echt niet zo dat het normaal is dat je in deze klasse bovenaan staat. Het had namelijk vandaag net zo goed fout kunnen gaan, want als we met 3-1 achter hadden gestaan had ik het nog wel willen zien. Maar goed, dat was niet zo dus koesteren we de punten. Ik zie bij iedereen de bereidheid om een stap extra te zetten, en dat is een mooi proces. Als Davy de ploeg bij de hand gaat nemen, dan weet je dat er iets unieks aan het gebeuren is. Glenn vond de rechtsbuiten van Geldrop terug in zijn broekzak na het douchen, en heeft hem keurig netjes terug gegeven aan onze tegenstander. Sociaal zijn we dus ook. ’s Middags stond voor Bram, Frank, Martijn, Marcel, Johan, Ronnie en ondergetekende een uitstapje naar het klokgebouw in Eindhoven gepland, waar na een koude start eindelijk de overwinning gevierd kon worden. Het betrof overigens het festival Tributeland, waar alleen de allerbeste coverbands hun kunsten mogen komen vertonen. Ik kan vertellen dat het kampioensbandje al wel gemaakt is in ieder geval. Na 10 glazen bier kwam iedereen goed los, en zag je eindelijk de vreugde en de trots. Op de klanken van “seven nation army” werd iedere tegenstander van ons genderneutraal verklaard, en bij Abba’s “the winner takes it all” hield niemand het meer droog. Een mooi einde aan een perfecte dag, want ook na wedstrijd 6 staan we nog steeds bovenaan. Rood Wit lijkt onze naaste achtervolger te gaan worden, en er zijn nog meer kapers op de kust. En geloof me, iedereen kan van elkaar winnen in deze gekke competitie. Een slechte dag kan ook gewoon door de nummer laatst afgestraft worden, dus het is zaak om altijd gefocust te zijn en 100% te geven. Dan gaan wij gewoon tot het einde meedoen. Volgende week wacht weer een grote onbekende, te weten het 5e van Unitas’59. Wederom uit, en wel om 10:00 op sportpark ’t Bokt. Het zal wel weer een moeilijke wedstrijd worden, maar ik teken voor een vierde maal 2-1 winst op rij. Het 1e is vrij, dus iedereen kan naar ons komen kijken. Wellicht tot zondag!

=============================================

Competitie: Marvilde 4 - Wodan 8
Datum: 28-10-2018
Uitslag: 2-1
Auteur: Rene van Genesen

Wéér grillig, wel weer 3 punten.

Als je een zwak hart hebt, kun je beter niet naar Marvilde 4 komen kijken op de vroege zondagochtend. De resultaten zijn uitstekend tot nu toe zoals jullie allemaal wel weten, maar het wil maar niet lukken om een wedstrijd lekker uit te voetballen. Elke keer is het zo dat de 1e en 3e helft van een enorm hoog niveau zijn, maar de 2e helft van een minder kaliber is. Minder energie in de 3e helft stoppen is geen optie (en al zeker niet op de dag van het gigantische Marvilde-Oktoberfest!), dus moet er een andere oplossing gezocht gaan worden voor dit wekelijks terugkerend probleem. Afgelopen zondag was geen uitzondering op de regel. Er zijn zeker weer wat kamers vrij gekomen in verzorgingstehuis Merefelt, want de spanning in de 2e helft (en eigenlijk de gehele wedstrijd wel) moet een aantal oudjes teveel zijn geworden. Dit alles gebeurde dan ook nog eens tegen onze absolute angstgegner, met de wetenschap dat we bij een overwinning wel eens alleen bovenaan zouden kunnen staan. En voor de afwisseling eens een keer geen studentenelftal van WODAN, maar een echt “volks” elftal. Daar voetballen wij en alle andere Kempische clubs nou eenmaal niet graag tegen. Een verslag van een wedstrijd die ons weer een stap dichter bij ons einddoel bracht.

Een hoog WODAN-gehalte deze zondagochtend in de versierde Marvilde-kantine, want ons 3e (ook op kampioenskoers) mocht ook aantreden tegen een team van de fusievereniging. Er was een team met hele jonge gasten en een team met nog jongere gasten onze kant op gekomen, en tot teleurstelling van een aantal “oudjes” van Marvilde 4 mochten wij de degens kruisen met het jongste team. Die stonden er overigens keurig op, want zij werden volledig gesponsord door massagesalon Yu&Mi. Ik vermoed dat de leider van WODAN 8 geen moeite heeft om zijn mannen enthousiast te maken voor een uitstapje naar de sponsor, maar dat terzijde. Zoals “gewoonlijk” bestond de selectie van M4 deze week weer uit 16 man, en de volgende 11 mochten gaan beginnen aan de wedstrijd: Buizert; Glenn, Berlo ©, Dave en Louis; Kees; Mark; Hans; Martijn; Pul en Johan. Wissels: Bram, Bert, Robert, Kevin en Davy. Daar kun je wel mee voor de dag komen dacht ik zo. Vanaf het begin is duidelijk dat we te maken hebben met een tegenstander die niet van plan is om de punten zomaar cadeau te doen. Sterker nog, WODAN 8 speelt op het randje (en soms iets daarover) om ervoor te zorgen dat de punten mee gaan naar Sportpark Eindhoven Noord. Na een paar minuten gaat het al fout, als de aanvoerder van WODAN een sliding van achter inzet op Dave die daar duidelijk niet op gerekend had. Dave reageert, en een massale opstoot is het gevolg. 1 ding wordt hierbij duidelijk: WODAN 8 is een hecht team. Echt iedereen bemoeit zich ermee, maar gelukkig wordt het uiteindelijk gesust en kunnen we verder. De volgende aanslag is op de kuit van Mark, en die kan helaas niet meer verder. Davy vervangt hem, maar als het in dit tempo doorgaat houden we niemand meer over. Voetballend is er echter maar 1 ploeg de baas op het veld, en dat is Marvilde 4. Ik kan me zelfs niet heugen dat WODAN een kans heeft gehad de 1e helft, terwijl wij aanval op aanval over de mat lieten rollen. In de 20e minuut leidt dat tot de 1-0, maar niet eens uit een vlot lopende aanval. Martijn krijgt ruimte om uit te halen van zo’n 25 meter, en bedenkt zich niet. Als een granaat vliegt de bal binnen, en is de voorsprong eindelijk daar. Een absolute wereldgoal van Martijn, wiens profcarrière door toedoen van René Hake nooit tot volle bloei is gekomen. Dit was weer zo’n moment dat je zag dat die rare man er echt helemaal niks van gesnapt heeft. 5 minuten later valt de 2-0 al. Een vrije trap op onze eigen helft wordt door Louis gepromoveerd tot assist, als Pul alleen op de keeper af mag. Pul op zijn beurt lobt de bal over de kansloze keeper in de lege goal en de 2-0 is een feit! Er lijkt weer eens geen vuiltje aan de lucht, en WODAN lijkt rijp voor de slacht. We krijgen het echter weer niet voor elkaar om de score op te voeren, terwijl daar absoluut wel de kansen voor waren. 2 ballen worden van de lijn gehaald, waardoor 2-0 ook de ruststand is. Eerste tegenslag in de rust: onze captain kan niet meer verder. Een aderlating, gezien hij de degene is die het overzicht en de rust bewaart binnen het team. Verder worden Glenn, Pul en Johan gewisseld en komen Bert, Robert, Bram en Kevin er dus in. Glenn speelde een prima eerste helft evenals Pul en Johan, maar met zoveel wissels moet je keuzes gaan maken. En die vielen ongelukkig uit. De rust was meteen weg, alle 2e ballen waren voor WODAN, duels werden verloren, en we waren ons overwicht meteen kwijt. Dat lag aan niemand individueel, maar wel aan het feit dat de balans in het elftal weg was. Huiswerk voor de technische staf dus. Verder is de 2e helft een kopie van de 2e helft tegen Brabantia. WODAN praat zichzelf de wedstrijd uit, en wij zijn apathisch aan het wachten tot de tegengoal valt. WODAN staat met 9 man, als een misverstand achterin door Dave alleen gecorrigeerd kan worden d.m.v. een overtreding. De daarop volgende vrije trap wordt snoeihard binnen geschoten, waardoor de slotfase toch weer met angst en beven beleefd gaat worden van onze kant. Johan en Pul komen nog terug voor Kees en Louis, waardoor Davy laatste man wordt en Hans weer op “10” gaat spelen. Dat scheelt, want door deze omzetting komt de rust weer enigszins terug en wordt er voorin af en toe weer eens een bal vastgehouden. WODAN komt niet verder dan wat corners en een schot wat net langs gaat, terwijl Hans en Pul nog allebei een enorme kans krijgen om de wedstrijd te beslissen. Dat lukte ook niet, dus de opluchting was enorm toen scheidsrechter Dennis floot voor het einde. Ook deze wedstrijd (de vervelendste tot nu toe) is tot een goed eind gebracht, en door de nederlaag van Maarheeze tegen Rood Wit staat Marvilde 4 nu alleen bovenaan. Een mijlpaal, maar het zal anders moeten om de koppositie vast te kunnen blijven houden. Volgende week wacht Geldrop 4, en er zullen nog enkele flinke vraagstukken moeten worden opgelost alvorens we daar ook willen gaan zegevieren.

Eerst nog even terug naar onze tegenstander. Ik ben erg blij dat de wedstrijd niet volledig uit de hand is gelopen en gestaakt is, want daar zag het namelijk wel naar uit na de eerste 10 minuten. Dat is ook een verdienste van WODAN, want zoals een van de leiders van onze tegenstander al zei: “dat zit er gewoon in bij die mannen, dat fanatisme”. Net of wij niet lopen te vloeken als we verloren hebben. De jongens die we nog gesproken hebben na de wedstrijd waren goede verliezers en heel sympathiek, en ik gun ze dan ook heel snel wat meer punten. Volgende week tegen onze directe concurrent zou al heel mooi zijn.. Keeper Mark Buizert kreeg na de wedstrijd de lachers op zijn hand. Op de vraag van Marcel of hij de vrije trap van WODAN niet kon hebben antwoordde onze vriend droog: “Nee, want dan had ik em wel gehad”. Daarmee was de toon gezet voor een heel mooi feestje. De pullen werden in rap tempo gevuld, en op bepaalde momenten leek het wel of we al kampioen waren. Dat is zeker niet zo, maar na al die jaren is het best fijn om jezelf eens bovenaan te zien staan. Dat was vorig jaar rond deze tijd wel anders.. En nog mooier, als we elke week 2 goede helften op de mat kunnen leggen dan blijven we daar ook staan! Daar moet de focus op liggen. Graag pik ik Martijn er nog even uit, want die liet zien dat je ook 3 helften top kan presteren! Volgende week weer een nieuwe krachtproef, en weer hebben we 16 man. Aan mij de taak om te zorgen voor de goede balans, aan de spelers de taak om te zorgen voor 100% inzet en motivatie. Dan komt alles goed, en hebben we weer een verslag. 10:30, Sportpark de Kievit te Geldrop. Wellicht tot dan!

=============================================

Competitie: Marvilde 4 - Brabantia 6
Datum: 14-10-2018
Uitslag: 2-1
Auteur: Rene van Genesen

Geen reclame, wel 3 punten.

En zo zijn we aangekomen bij de vierde krachtproef van dit prille seizoen: de confrontatie tegen rode lantaarndrager Brabantia 6. Wij zijn de medekoploper, onze vrienden uit Strijp hebben nog geen enkel punt behaald dit seizoen. Dan zou je denken dat onderschatting het grootste gevaar zou zijn, maar daar was gelukkig geen sprake van. De overwinning kwam nog in gevaar, omdat er te weinig spelers voorhanden waren. Jullie lezen het goed.. 21 man op de lijst, maar dan nog een speler bij het 2e weg moeten halen omdat we anders geen 11 man op kunnen stellen om aan de 2e helft te beginnen. Laat duidelijk zijn dat dit geen kritiek is want iedereen heeft wel eens een zondag dat de prioriteiten anders liggen, maar als je alles zo goed mogelijk hebt proberen te regelen en je krijgt nog 2 ziekmeldingen ’s morgens voor de wedstrijd, dan wordt het behelpen en hopen dat er niemand geblesseerd raakt. Ook daar kon na 8 minuten een streep door.. Een speciaal woord van dank aan Martijn, Davy & Louis voor het toch nog erbij kunnen zijn op het laatste moment, onze voorzitter en aan de trainers van ons 1e en 2e voor het meedenken en vooruit helpen. Laten we hopen dat dit niet meer voor gaat komen dit seizoen, want tegen een andere tegenstander hadden we zeer waarschijnlijk schade opgelopen. Een verslag van een hele slechte wedstrijd, die ons wel weer een stap dichter bij het einddoel heeft gebracht.

Eerst maar een keer de afwezigen benoemen, want anders kom ik niet geloofwaardig over. Afwezig vanwege de marathon van Eindhoven: Marcel, Bram en Dave. Geblesseerd: Kees, Rik en Buizert. Van Rob is bekend dat hij er maar om de week kan zijn, en daar kwamen de ziekmeldingen van Mark en Bert nog overheen. Dan moet ook nog gezegd worden dat onze Jan een heel groot twijfelgeval was, Frank dat helaas altijd is, onze voorzitter aan had gegeven maximaal een helft te kunnen voetballen, en Robert en Martijn alleen de 1e helft beschikbaar waren i.v.m. respectievelijk de verjaardagen van de kinderen en werk. Enigste positieve hieraan is dat we dit de vorige seizoenen elke week zo hadden, en het nu allemaal op één dag viel (hopelijk).. Tot zover het klaagrondje. Met deze opstelling zou Brabantia bestreden gaan worden: Richard; Glenn, Berlo ©, Davy, Martijn; Robert, Jan, Hans, Kevin; Pul en Johan. De wissels waren Louis, Zimmer en Frank, maar dat zou al snel te weinig blijken te zijn. In plaats van wissels blijken we nu wel een ballenpomp te hebben, ook hartstikke mooi! Het begin van de wedstrijd is echter overduidelijk voor Marvilde. Brabantia heeft individueel wel een paar aardige voetballers, maar als geheel was het iets teveel los zand. Daar kwam nog bij dat de beoogde spits van de Strijpse Kraaien (Marc van Dommelen), er niet bij was omdat hij de week ervoor alvast aan de 3e helft was begonnen terwijl er nog gefloten moest worden voor het begin van de 1e. Hopelijk zit iedereen weer snel op één lijn aan de Rijstenweg..  Na 8 minuten was het game-over voor onze Jan, wiens kuit toch niet mee wilde werken aan het grote voetbalfeest dat hij zelf in gedachten had. Volgend weekend zijn we vrij, dus hopelijk kan het dan allemaal een beetje herstellen. Louis kwam er in op de plaats van Davy, die doorschoof naar het middenveld. Daarna werd het rommeliger en rommeliger, maar zonder het idee te krijgen dat we in de problemen zouden kunnen komen. Zeker niet toen het tijdperk van Johan eindelijk aanbrak. Elke week hebben we nog andere goudhaantjes gehad, en deze week was eindelijk onze John Rambo aan de beurt. In de 33e minuut pikt hij een te korte terugspeelbal op, omspeelt de keeper en met zijn sluipschuttersoog stuurt hij de bal precies waar deze zijn moet. 1-0, en eigenlijk niks meer om ongerust over te zijn. Zeker niet als in de 36e minuut meteen de 2-0 valt. Gezegd moet worden dat hier een heerlijke aanval aan voorafging opgezet door Pul en Kevin. Pul “stak” de bal op onze ex-piratenkiller en die schoof behendig de 2-0 binnen. Over en sluiten zou je zeggen, zeker als Johan 2 minuten later wéér alleen oog-in-oog met de keeper komt. Johan besluit de bal over de keeper heen te liften, maar die pakt op zijn beurt de bal klemvast. Knap, maar dat mag niet als je 5 meter buiten je 16-meter staat. Logisch gevolg zou zijn: een vrije trap en rood voor de keeper. Echter, Harry is coulant (het is ook niet voor niks de week van de scheidsrechter) en besluit dat een vrije trap genoeg is. En eigenlijk kon ik me daar op dat moment prima in vinden. Ook al spelen we dan op zo’n enorm hoog niveau, rood geven doe je alleen bij echte escalaties. Dit was er geen, en gezien het spelbeeld was er geen reden om aan te nemen dat deze beslissing gevolgen zou kunnen gaan krijgen. De vrije trap werd gemist, de ruststand was 2-0, en toen begon het lobbyen weer. Frank durfde het nog niet aan, en verder waren er geen opties meer. Gelukkig mochten we Mark Hakkens lenen van het 2e en was “good old” Tonneke van Lierop bereid om op de bank te gaan zitten, anders had dit stuk misschien een heel andere ondertoon gekregen. De 2e helft was er eentje om heel snel te vergeten.. Davy zakte weer een linie terug, Louis werd linksback en Mark H kwam er centraal op het middenveld bij. Wat het precies was weet ik nu nog steeds niet, maar ineens was het klaar met de “Harlem Globetrotters” van de reserve 5e klasse. Geen show meer, geen vloeiend positiespel meer, maar een parodie op alles waar wij goed in zijn. Er werd alleen maar tegen gehouden, werkelijk waar niks lukte (bij niemand niet) en het was wachten op de tegengoal. Gelukkig kon deze heel lang uitgesteld worden (rond de 80e minuut),  en maakten de Brabantianen daarna de fout om te gaan praten tegen de scheids waardoor ze zichzelf uit de wedstrijd haalden. Het was nu echt vrouwen en kinderen eerst, en wonder boven wonder werd met 2-1 de eindstreep gehaald. Ik moet nog wel even vermelden dat de 2-1 werd gemaakt door Burak, die net als 90% van alle inwoners van Eindhoven tot de 34 vroeger getraind is door Pul. Frank deed de laatste 5 minuten nog mee om de punten in eigen huis te houden, waarmee alles over de wedstrijd nu wel gezegd is denk ik. Deze tegenstander kwam op precies het goede moment, maar dit mag echt niet meer gebeuren. Ondergrens bereikt, maar de 3 punten tellen. We staan nog steeds bovenaan zo net voor de herfstvakantie, en daar staan we prima!

Herfstvakantie.. Een mooi moment voor sommigen om eens even lekker de revisie in te gaan. Ik weet zeker dat onze captain een gelukkig man is omdat hij volgende week de kicksen niet onder hoeft te binden, Jan een weekje extra rust ook wel kan gebruiken, Kees ook, en dat Rik over 2 weken ook wel weer terug is. Dan gaan we eens kijken of onze klassering berust op toeval, of dat we in staat zijn de hele rit uit te zingen. Met het feestje na de wedstrijd was wederom niks mis.. Lekker weer, hangtafeltje erbij, rijkelijk vloeiend levenselixer en een masterclass voetbal van ons 1e elftal. En een lekkere opkomst, maar het mooie is dat steeds meer mensen zich bij ons aansluiten. En niet de minsten, maar daar kom ik later nog wel eens op terug. Iedereen voelt dat dit wel eens het jaar kan gaan zijn denk ik. Volgende afspraak over 2 weken, thuis om 11:00 tegen WODAN 8. Iedereen zal wel weten dat wij nog nooit van een elftal van WODAN hebben gewonnen sinds de oprichting van die vereniging, dus aan ons om ook deze barrière weer te slechten. Tot dan!!

=============================================

Competitie: Nieuw Woensel 5 - Marvilde 4
Datum: 07-10-2018
Uitslag: 1 - 3
Auteur: Rene van Genesen

Hard werken wordt beloond!!

Er is maar één wedstrijd de belangrijkste, en dat is “de volgende”. Na een week lang in totale euforie geleefd te hebben door de eclatante zege op de buren van Rood Wit, begint vandaag onze strooptocht langs de Eindhovense velden. De eerste opponent in deze reeks is het 5e van Nieuw Woensel, bewoners van Sportpark ’t Bokt gelegen in een absolute uithoek van de mooiste stad van het land. En het is tegen dat soort tegenstanders toch altijd maar even afwachten wat voor vlees je in de kuip hebt.. Wij hebben dan namelijk wel een elftal vol ideale schoonzonen, maar ook die zijn zeker niet te beroerd om een passend antwoord te geven mocht er geprovoceerd worden. Dan ben je toch blij dat de Slager van Marrakech in jouw elftal speelt… Gelukkig kwam het niet zover, en dat is alvast het eerste compliment wat ik uit ga delen. Er werd 90 minuten lang door beide teams gestreden voor elke meter, en ondanks de weinige kansen verveelde de wedstrijd geen seconde. Het is ook helemaal niet meer over het wisselbeleid gegaan, waardoor ik constateer dat de boodschap is aangekomen. Een verslag van een wedstrijd die zomaar eens voor een bepaalde nieuwe mindset kan gaan zorgen..

Toch een tegenvaller deze week, namelijk de blessure van Jan van Bokhoven. De uitblinker van vorige week kampt met een kuitblessure, dus moeten anderen vandaag de show gaan stelen. Toch ook deze week weer “gewoon” 16 man, en die mochten in de volgende opstelling aantreden: Rob; Dave, Berlo ©, Louis en Bram; Johan, Davy, Hans en Kevin; Pul en Rik in de spits. Wissels: Robert, Glenn, Kees, Bert en Marcel. Tijdens de warming-up blijkt dat we te maken hebben met een hele serieuze tegenstander vandaag. Sprintjes, rondo’s en zelfs core stability oefeningen! Wij hebben al heel lang geleden geleerd dat je niet voor de wedstrijd al kapot moet zitten, en dat het goed zit als je niks scheurt als je “koud” een bal met 100 kilometer per uur op goal schiet. Het blijkt dan ook te gaan om een zeldzaam volkje waar we tegen moeten vandaag, namelijk een team bijna volledig bestaande uit Ierse studenten. Gesponsord door de Irish Pub, dus jongens naar ons hart. En die mentaliteit zag je ook terug in hun spel. Vanaf het eerste fluitsignaal was er namelijk overal strijd op het veld. En daar moet je in mee, anders leg je het af. Dat gebeurde.. De eerste 20 minuten waren erg boeiend en hadden onze helden de lichte overhand, maar het was toch ook elke keer spannend als de linksbuiten van onze tegenstander de bal had. Dave zal nog wel eens wakker zijn geworden zondagavond. Gelukkig werd Dave ook tijdens de wedstrijd nog wakker.. J Vraag was wie de wedstrijd open zou gaan breken, en gelukkig waren wij dat. Het was Pul die een schot loste van zo’n 25 meter, en die viel zomaar in de kruising! De keeper heeft de bal niet eens aan zien komen, zo hard was die knal. Dat hij ook vol in de zon keek telt niet, want dat zijn excuses. 0-1 dus, en we gingen er langs de kant eens lekker voor zitten. Na de 0-1 was de organisatie bij onze tegenstander namelijk 10 minuten even helemaal weg, en daar hadden we de wedstrijd eigenlijk al kunnen beslissen. Rik kreeg de grootste kans, maar zag helaas niet waar de keeper zich opgesteld had. Nog erger, niet veel later moest de man die de gemiddelde leeftijd zo lekker laag houdt naar de kant met een op het oog vervelende hamstring blessure. We hopen natuurlijk dat het enorm mee gaat vallen, maar de kans is wel groot dat Rik er een paar weken uit zal liggen. Een aderlating voor ons, maar ook deze klap komen we samen te boven. Sterkte Rik! Door deze enorme tegenlag gaven wij echter het initiatief over aan de tegenstander, en dat hadden we niet moeten doen. Erwin haalt nog op miraculeuze wijze een bal van de lijn af, maar in de 40e minuut valt dan alsnog de 1-1. Een kopbal uit een corner is Rob te machtig, en met deze stand gaan we dan ook naar de thee. Robert komt voor Kevin, Kees was er al in gekomen voor Rik, Glenn komt voor Bram en Bert voor Davy Janssen. En Davy werd niet gewisseld omdat hij slecht stond te voetballen, maar gewoon omdat hij aan de beurt was. Onze blanke  Touzani voetbalde namelijk een geweldige eerste helft, en ook op hem moet ik zuinig zijn. Met Dave langs Erwin en Louis als verdedigende middenvelder beginnen we aan de 2e helft, met daarin hetzelfde spelbeeld als de 1e. Strijd! Daar moet wel bij vermeld worden dat wij voetballend de betere waren, en dat Nieuw Woensel er eigenlijk niet meer echt aan te pas kwam. Een paar speldenprikjes, maar Rob staat er niet om vliegen te vangen. Daarbij won Glenn met zijn 1 meter 20 alle kopduels, dus dat zat wel goed. De 1-2, daar was het wachten op.. En die viel! Een wederom prima genomen vrije trap van Louis “El Loco” Verwimp viel voor de voeten van Johan en Pul, en toen de stofwolken opgetrokken waren lag de bal in het netje. Dick Jaspers mag gisteren dan wel voor de 4e keer wereldkampioen driebanden zijn geworden, maar deze carambole had ook hij niet gemaakt. De bal gaat uiteindelijk via Pul over de lijn, maar eigenlijk zou je een doelpunt aan 2 spelers toe moeten mogen kennen. We schrijven minuut 60, en daar is dan eindelijk de vurig gewenste voorsprong. En die gaan we niet meer weg geven.. 5 minuten later valt ook de 1-3, en is de wedstrijd gespeeld. Kees stuurt Johan weg, die op zijn beurt hard op de keeper schiet. Die kan de bal echter niet klem houden, en goudhaantje Hans is er als de kippen bij om de bal binnen te werken. Lekker moyenne dit seizoen voor ons visitekaartje.. Marcel en Davy komen nog terug voor Louis en Berlo om de zaak af te sluiten, en dat lukt probleemloos. Een terechte overwinning voor de mannen van het Jongelingsveld, en weer een lastige horde genomen.. Chapeau!! Ook een dikke pluim aan alle wissels, want jullie vielen stuk voor stuk geweldig in. Als dank voor de gastvrijheid van Nieuw Woensel heeft Robert keurig het gras gemaaid de 2e helft, wat aangeeft dat hij steeds beter in vorm komt..

Vóór deze ronde waren er 3 ploegen met het maximale resultaat, en na deze ronde staan er 3 ploegen bovenaan met 7 punten. Een goed volger weet dan, dat wij daar ook bij staan! We (lees: ik) roepen er vaak over, maar het is toch echt een vrij unieke situatie waar we nu in zitten. Iedereen wil nu namelijk van ons winnen, en het is aan ons om dat niet te laten gebeuren en te laten zien dat we terecht staan waar we nu staan. Geen gekkenhuis in de kantine na deze mooie zege, maar toch nog fijn een paar biertjes kunnen doen met de reserve-aanvoerder Marcel. Ook bij hem begint het gevoel te leven dat er iets mogelijk is dit seizoen, en dat zijn voor mij de tekenen dat er echt iets moois kan gaan gebeuren! Zeker als je de bereidwilligheid ziet om voor elkaar te willen werken, wat toch over het algemeen de basis is voor elk succes. Ga zo door helden! Daarna nog maar even met matchwinner Pul naar Zeelst geweest om de zege en koppositie extra kracht bij te zetten, en dat is ons erg goed gelukt. Volgende week wacht Brabantia 6 , zoals bekend de oude club van onze goalgetter. Zij staan helemaal onderaan met 0 punten, maar dat zijn voor ons de gevaarlijkste.. Wij stonden er vorig jaar hetzelfde voor, maar wisten ook dat de eerste overwinning er aan zat te komen. De koude oorlog is al gestart door hun spits Marc van Dommelen, want die gooide een vol glas bier over mijn broek heen net voor het begin van PSV-Inter. Aan ons om daar het juiste antwoord op te geven en de 3 punten in eigen huis te houden. Dat alles valt hopelijk te lezen in het volgende verslag!

=============================================

Competitie: Marvilde 4 - Rood Wit V 4
Datum: 30-09-2018
Uitslag: 6 - 3
Auteur: Rene van Genesen

2 gezichten maar wel 3 punten

Vandaag op het programma: Rood Wit Veldhoven 5. Een elftal dat zeker niet onderschat mag worden (zoals wij niemand mogen onderschatten), maar feit is wel dat elftallen van Rood Wit bij ons op het sportpark doorgaans geen punten pakken tegen onze helden. En na het ongelukkige gelijke spel van vorige week zou het ook wel heel fijn zijn om een lekkere overwinning te boeken. Onze tegenstander van vandaag won vorige week wel. Met 4-2 werd Brabantia 6 opzij gezet, en laat dat nou net het oude team zijn van onze verloren zoon Marc (Pullie) Pullens. Dat hij besloten heeft terug te keren op het oude nest breekt d’n Brab dus nu al op. Maar laten we nog niet op de zaken vooruit lopen, het gaat over Rood Wit V. 5 vandaag. Mark de Jonge, de man die net zo snel kinderen kan maken als zijn vorm terugvinden na een zware kruisbandblessure,  moest op het allerlaatste moment afhaken vanwege de geboorte van zoon Morris. Een aderlating, maar toch blijven er nog 15 hele goede voetballers over die in staat zouden moeten zijn om een goede pot op de mat te leggen. Dat lukte bij vlagen.. Ik kom er nog uitgebreid op terug, maar het lijkt erop dat we namelijk een nieuwe valkuil hebben: Het wisselbeleid! Ik verlang al bijna weer terug naar de tijden dat we op zondag met -10 maar net 11 man hadden, en dat we de week erna maar 9 man hadden vanwege de spierblessures veroorzaakt de week ervoor. Toen werd er tenminste niet zoveel gezeken..  #wisselbeleid is trending op twitter deze week, en ik vermoed dat er ook al een groepsapp aangemaakt is genaamd “wisselbeleid”, waarin alle wissels uitvoerig besproken worden. Ik zit natuurlijk niet in die groep, want ik moet die wissels uitvoeren. Geestelijk zeer belastend, maar ik zeur niet want ik doe het met liefde. Echter, als het elke week zo gaat als deze zondag kan ik opgenomen worden op de PAAZ met de winterstop. Een verslag van wederom een karakteristiek M4-potje voetbal.

Eerst de opstelling zoals ik deze in 1e instantie bedacht had: Richard Prinsen in de goal(onze keepers waren er niet deze week, maar gelukkig hebben we dan altijd een heel fijn alternatief!); Glenn, Berlo ©, Marcel en Bram; Robert, Hans, Jan en Kevin en in de spits Pul en Johan. Hans had het echter druk gehad ’s ochtends en was iets later. Dat kan, maar dan sta je reserve. Davy erin voor Hans dus. Broer Robert wilde echter toch liever de 2e helft voetballen, dus moest er weer geschakeld worden. Om het team niet teveel te wijzigen toch maar Hans erin als rechtshalf, omdat we op Rik zuinig moeten zijn en de overige wissels niet van nature echte rechtshalfs zijn. Die wissel pakte geweldig uit gelukkig, anders was ik vermoedelijk gelyncht. Vanaf het begin is namelijk duidelijk dat er 1 ploeg de baas is vandaag, en dat is Marvilde 4. Het voetbal is bij vlagen echt enorm goed, en het is gewoon wachten op goals. En laat het nou net Hans zijn die het bal opent! Een prachtige individuele actie wordt gevolgd door een kiezelhard schot in de lange hoek, en de 1-0 is een feit! Ter verdediging van onze tegenstander moet gezegd worden dat zij er wel heel veel misten vandaag, maar als iedereen er was geweest waren ze waarschijnlijk net zo kansloos geweest. In de 14e minuut valt al de 2-0. Het is captain Erwin van Berlo die een hele scherpe voorzet geeft, die zomaar bij de 2e paal binnen valt! Op rozen dus. Zeker als Hans en Pul in de 25e minuut een prachtige aanval op zetten, die door Hans prima afgemaakt wordt. 3-0, en gezien het spelbeeld zou het een makkelijke ochtend/middag moeten worden. Maar dat kunnen wij dus niet, normaal wedstrijden uit voetballen. De aandacht verslapt vrijwel meteen na de 3-0, waardoor Rood Wit zowaar op onze helft kan komen. Een voorzet wordt door Kevin met de hand uit de 16-meter gewerkt, en scheidsrechter Laurens Creemers kan niet anders dan een penalty geven. Deze wordt via de binnenkant van de paal loeihard binnen geschoten. 3-1 dus, en dat is toch anders de rust ingaan. Louis en Dave komen voor Berlo en Marcel, en Robert en Rik voor Hans en Pul. Met name voor Pul een zure beurt, maar aangezien Jan van Bokhoven (de beoogde wissel) zo enorm goed stond te spelen, viel de keuze toch op hem. Ik had me ergens toch wel een beetje zorgen gemaakt in de rust of het allemaal wel goed zou blijven gaan, maar daar had ik na een minuut in de 2e helft eigenlijk helemaal geen reden meer toe. Een diepe bal van Louis viel zomaar over keeper Stefan v/d Meijden heen, en wie anders dan Rik stond op de goede plek. 4-1, en dit zou klaar moeten zijn. Nou, niet dus.. Er was geen organisatie meer, geen overleg meer, passes kwamen niet aan en zelfs de duels werden niet meer aangegaan. Dat was goed nieuws voor de sterke spits van onze tegenstander, want die kon ongedekt bijna elke diepe bal aannemen en er iets gevaarlijks mee doen. Dat resulteerde in de 55e minuut in de 4-2, en 10 minuten later was het zelfs 4-3! In de problemen tegen een tegenstander die de gehele wedstrijd nergens aanspraak op mocht maken. Het lijkt wel of het elke keer zo moet, en dat frustreert enorm. Ik hoop dat dat bij iedereen frustreert, maar volgens mij waren er gewoon nóg mensen die zich drukker aan het maken waren over de wissels. Er moest ingegrepen worden, dus Marcel kwam terug centraal achterin. Louis werd hierdoor linksback, en daardoor kwam de rust ook weer terug in het spel. In de 75e minuut werd dan eindelijk de genadeklap uitgedeeld. Davy met het geweldige voorwerk, Rik met de klinische finish. Dat afmaken ging sowieso een heel stuk beter vandaag, dus dat is positief naar de volgende wedstrijden toe. Door een zeer knullige, maar erg knap afgemaakte eigen goal werd het in de 77e minuut ook nog 6-3, en daarmee was de wedstrijd helemaal klaar. Het eindsignaal kwam gelukkig geen seconde later dan nodig, waarna er toch een klein feestje gevierd kon gaan worden. Hoe (bij vlagen) moeizaam ook, het blijven natuurlijk wel gewoon 3 punten..

Een opperbeste stemming na de wedstrijd. Het eerste rondje was van Louis vanwege zijn verjaardag, en dat werd uiteraard enorm gewaardeerd. Fijne vent om erbij te hebben! Waarschijnlijk was dit ook meteen de laatste zondag dat er nog lekker buiten gezeten kon worden, en daar werd gretig gebruik van gemaakt. Middelpunt was Jan, die 2 centimeter gegroeid is zondag vanwege alle complimenten aan zijn adres. Maar toen de zon achter de wolken verdween, was ook de euforie vanwege de eerste overwinning meteen weer weg. Het ging alleen nog maar over de wissels.. Jammer, maar ik heb in de gaten dat dat nog wel vaker zo zal zijn. Je kunt het niet voor iedereen goed doen, ondanks dat ik dat wel altijd probeer. Er is echter één ding belangrijker dan eenieders welbevinden, en dat is het team. Ik weet niet wat fijner bekt: “we hebben verloren maar ik heb wel 90 minuten mogen voetballen van de trainer”, of toch “ik heb een helft alles gegeven, en we hebben wéér gewonnen vandaag”! Bij mij altijd die laatste in ieder geval! Onze nieuwe leider Ronnie Saris (Ad Senders heeft een sabbatical genomen, die hem natuurlijk van harte gegund wordt!) was ook heel duidelijk in zijn mening: hij wil alles doen wat een leider hoort te doen, als het maar niet de wissels zijn!! En dat heb ik dan weer het liefst, want dat scheelt dan tenminste weer een hoop discussie. J  Vanaf volgende week start voor ons een serie met louter onbekende tegenstanders, en de eerste in die reeks is Nieuw Woensel 5. Aftrap om 10:00 op Sportpark ’t Bokt te Eindhoven. Als we deze wedstrijd zonder gezeur af kunnen werken, volgt er volgende week weer een nieuw verslag.

=============================================

Competitie: Hoogeloon 3 - Marvilde 4
Datum: 25-09-2018
Uitslag: 2 - 2
Auteur: Rene van Genesen

Beloning blijft uit in kletsnatte seizoensouverture

Eindelijk! We zijn weer begonnen.. De zomerstop duurde weer erg lang, maar dat kwam het management van het grote Marvilde 4 eigenlijk wel prima uit. Na het sportief toch wel enigszins teleurstellend verlopen seizoen 2017-2018 was er zodoende de tijd om op zoek te gaan naar versterkingen voor de maestro’s van Meerveldhoven, en die zijn er voldoende gevonden. In die mate zelfs, dat het volgende week al zo gaat zijn dat er mensen bij andere elftallen mee gaan doen omdat we er teveel hebben. Totale waanzin natuurlijk, maar oh zo fijn als je leiding wil geven aan een verzameling prachtmensen met als altijd dezelfde doelstelling: het beklimmen van de berg Olympus! Ik heb geen zin om iedere nieuweling uitgebreid te gaan beschrijven, maar de namen geef ik graag. In willekeurige volgorde: Louis Verwimp, Mark Buizert, Marc Pullens en Kevin Hermann. Neem daarbij de terugkeer van de langdurig geblesseerden Mark de Jonge en Robert Regeling, en dan heb je er zomaar 6 potentiële basisklanten bij. De potentie kwam er in ieder geval volledig uit in de bekerwedstrijden tegen Rood Wit V 4 (8-2 winst) en Knegselse Boys 2 (1-3) winst, maar bleef achterwege tegen UNA 6 (3-2 nederlaag). Door de nederlaag tegen UNA is het bekeravontuur al voorbij, maar daar is binnen M4 niemand echt rouwig om. Zo kan de focus op de competitie, en die begon afgelopen zondag op Sportpark de Roetwijer tegen de lokale helden van Hoogeloon 3. Een verslag van een wedstrijd waar wij patent op blijken te hebben.. (bedankt Jan!)

De wedstrijd tegen UNA ,én het hele vorige seizoen heeft één ding duidelijk gemaakt: wij (ik in het bijzonder) mogen niemand onderschatten. Daar moet echter tegenover staan dat wij onszelf niet mogen onderschatten. Toch, als je aankomt op het sportpark van je tegenstander en je ziet dan Barry Graat (voormalig vedette van Bladella en maker van 1761 goals in het 1e van Hoogeloon) het veld oplopen, dan ga je automatisch toch even kijken hoe sterk je tegenstander eigenlijk is. Die analyse was snel gemaakt: de borst mocht nat gemaakt gaan worden. Dit was duidelijk een team dat zeer goed weet hoe het Haasje hoest, en het was dan ook geen verrassing te horen dat zij kampioen waren geworden in de 6e klasse het voorgaande seizoen. Dit soort teams gaan we echter wel meer tegen krijgen op onze missie, dus laten we maar gewoon lekker van onze eigen kracht uit gaan de rest van het seizoen. Deze 11 mochten starten deze druiligere zondag: Buizert; Bert, Dave, Louis, Martijn; Marcel, Jan, Mark, Glenn; Hans & Rik. Wissels: Kevin, Johan, Frank, Robert & Bram. Daaraan kun je wel zien dat het menens is dit seizoen! Zo erg zelfs, dat Martijn de (prestatie) druk op zijn darmen niet meer aan kon vlak voor aanvang en even de WC op moest gaan zoeken. Geen probleem, want dan gaat Bram er gewoon in. En daar noem ik meteen even iemand op! De bekerwedstrijd tegen Knegsel maakte duidelijk dat Bram snode plannen heeft dit seizoen. Ik weet niet waar zijn enorme longinhoud vandaan komt ineens, maar het zou mij niet verbazen als onze knuffelbeer last van astma blijkt te hebben en als gevolg daarvan het puffertje van ene C. Froome geleend heeft. Maar dat is van later zorg. De wedstrijd dan! Het begin is afwachtend te noemen. De bal gaat bij beide ploegen lekker rond, zonder dat daar echte kansen uit komen. Na een minuut of 10 is het echter Marvilde 4 dat besluit het initiatief te nemen. 10 minuten later hadden de punten eigenlijk al in de pocket moeten zijn, maar het vizier van onze voorwaartsen bleek nog niet volledig goed afgesteld te staan zo vroeg in het seizoen. Rik biedt eerst collega Hans een niet-, maar blijkbaar toch wel-te-missen-kans, waarna onze voetballende meisjesmagneet zelf ook nog 2 keer mist oog-in-oog met de keeper. Wie voelt hem al aankomen? Jazeker! De eerste diepe bal naar voren van Hoogeloon valt precies tussen Dave en Louis in, klutsje, 1-0 Hoogeloon. Om gestoord van te worden! Daarna is het Hoogeloon dat het initiatief neemt, maar gelukkig blijven meer doelpunten uit. Vlak voor de pauze keert de rust terug bij M4, en dat resulteert in de 42e minuut in de 1-1. Dave met een geweldige bal op Rik, die op zijn beurt niet verzaakt. Met 1-1 wordt de rust bereikt, en het lag in de lijn der verwachting dat onze helden de stijgende lijn zouden doorzetten in het 2e bedrijf. 3 wissels moesten daar mede zorg voor gaan dragen (Kevin, Martijn en Johan voor Bert, Glenn en Bram). Hoogeloon sputtert in het begin van de 2e helft nog wat tegen, maar daarna is er maar één ploeg die aanspraak mag maken op de winst. En toen ook nog de beste voetballer van de tegenstander het veld moest verlaten met een blessure, waren er nog maar weinigen die nog iets gaven voor de kansen van de thuisploeg. Uit de ware kansenregen die volgde werd echter maar 1 keer gescoord, maar niet door de minste. Het was namelijk Dave Wilbers die zeer attent reageerde op een doorschietende bal en zo zijn team naar de gewenste voorsprong schoot! Een verschil van 1 doelpunt brengt altijd risico’s met zich mee, maar tegen een tegenstander die net als Klaas Dijkhoff het geloof al lang verloren was, mag je gewoon niet meer in de problemen komen. Een goal meer was voldoende geweest, maar het wilde gewoon niet lukken. Sterker nog, in de laatste minuut komt een bal die geruimd wordt door de verdediging van Hoogeloon met wat geluk voor de voeten van de eerder genoemde spits Graat, en Marcel kan niks anders doen dan een overtreding maken die een penalty oplevert. Deze wordt benut, en de prima leidende scheidsrechter fluit meteen hierna  voor het einde van de wedstrijd. 1 puntje maar, en dat was vandaag veel te weinig. Wel een punt meer al dan vorig jaar na de eerste 4 wedstrijden bij elkaar, maar daar gaat dat zuur gevoel niet van weg. Volgende week wacht Rood Wit V 5, en dan moeten alle koppen weer dezelfde kant op staan om de 3 punten wél over de streep te trekken. Kwaliteit is er namelijk genoeg.

Toch maar even m’n zorg uitspreken. 16 man is een weelde, maar alleen als iedereen zich weg wil cijferen voor het team en niet alleen op eigen genoegdoening uit is. Een snelle rekensom leert namelijk dat, mochten we elke week 16 man hebben, iedereen eens in de 2 wedstrijden een helft reserve staat. Kun je moeilijk over doen, maar dat heeft volgens mij geen zin. Vorig jaar hadden we te weinig man en was het elke week drama, dus laten we allemaal genieten van de weelde en als je reserve staat positief naar het team zijn. Haantjesgedrag bewaren we lekker voor de 3e helft.. Tot zover de belerende noot. Nu even een dankwoord, en wel aan Ton van Lierop, Gerrie de Jonge en Ton van Lierop voor de support afgelopen zondag tijdens de Kempische moesson. Dat er voor jullie nog veel zonnige zondagen mogen komen! Aanstaande Zondag wacht zoals gezegd de volgende opgave (Jongelingsveld, aanvang 11:00), en wederom hebben we 16 man ter beschikking! Na de wedstrijd is het groot feest in de kantine vanwege de start van het seizoen (net of daar een reden voor nodig is in ons Bavariapaleis), en het zou toch fantastisch zijn om dat feest met 3 punten te vieren. In dat geval: volgende week weer een verslag!

=============================================


JoomlaWatch Stats 1.2.8_04-dev by Matej Koval